Otwórz menu główne

Zmiany

Rozmiar się nie zmienił, 10 lat temu
m
lit.
 
=== Morfologia ===
;[[Łodyga]]: Dorasta do 1,2 m wysokości. Pędy cienkie, nagie i proste z dwoma rodzajami drobnych [[kolec|kolców]] (nie [[cierń|cierni]]!); sierpowato zakrzywionych i prostych, a także z drobnymi igiełkowatymi szczecinkami. Pędy podziemne: krótkie, czołgające się dość grube [[kłącze]].
;[[Liść|Liście]]: Liście pierzasto-złożone, najczęściej 5-listkowe, o listkach szerokojajowatych, brzegiem gruczołkowato ząbkowanych. Wierzch ciemnozielony, pozornie skórzasty, spodem jaśniejszy, na nerwach delikatnie owłosione.
;[[Kwiat]]y: Duże, pojedyncze, pięciopłatkowe, w ciemnoróżowym kolorze, charakteryzujące się silnym zapachem. [[Kielich (botanika)|Kielich]] o pierzastych działkach, mocno odgiętych w dół, szybko odpadający. Szyjki słupka nagie, lub nieco tylko owłosione.
=== Zastosowanie ===
*'''[[Rośliny ozdobne|Roślina ozdobna]]''' – częsta w uprawie jako jedna z grup "róż parkowych" (jej odmiany i mieszańce).
**Historia uprawy: Róża francuska znana była od czasów antycznych i uprawiana już przez Rzymian na terenie prawie całego Imperium. W tekstach [[Pliniusz Starszy|Pliniusza Starszego]] (23-79 n.e.), identyfikowana jest z opisaną przez niego ''Różą z Miletu''. Można ją też rozpoznać na freskach z Pompeii. Rembertus Dodonaeus (ok. 1550) nazywa ją ''Rosa sativa''. Od Średniowiecza była szeroko używana ze względu na swe właściwości medyczne. W 1596 w swym katalogu roślin angielski chemik i botanik John Gerard nazywa ją ''Rosa rubra'', natomiasnatomiast w "Hortus Eystettensis" niemieckiego botanika Basiliusa Beslera (1561-1629) występuje pod nazwą ''Rosa Milesia rubra flore pleno''. W 1753 [[Karol Linneusz|Linneusz]] skatologował ją pod nazwa ''Rosa gallica''.
*'''[[Rośliny lecznicze|Roślina lecznicza]]'''. Ma podobne własności, jak [[róża dzika]].