Tony Dallara: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  11 lat temu
ort.
(nowy tekst, linki zewnętrzne)
 
(ort.)
W 1957 zostaje dostrzeżony przez Waltera Guertlera, szefa niewielkiej wytwórni płytowej Music; cały zespól podpisuje kontrakt nagraniowy. Wtedy też Antonio Lardera decyduje się przyjąć pseudonim artystyczny Tony Dallara.
 
Pierwszym wielkim sukcesem Tony’ego Dallary staje się w 1957 singiel z piosenką ''[[Come prima]]'', która przez wiele tygodni przewodzi włoskiej liście przebojów i zostaje sprzedana w ilości 300 000 egzemplarzy, co było rekordem w ówczesnych Włoszech. Piosenka wkrótce zdobywa międzynarodową popularność. Wtedy też we włoskiej muzyce pop wchodzi do życia nowy termin [[urlatori]] określający nowe pokolenie piosenkarzy, którzy świadomie wzorują się na [[Rock and roll|rock and rollu]], w przeciwieństwie do tradycjonalistów (jak [[ClaucioClaudio Villa]], [[Nunzio Gallo]] czy [[Luciano Tajoli]]) wzorujących sie mniej lub bardziej na belcancie.
 
Wkrótce potem Tony Dallara odbywa służbę wojskową, po czym powraca do działalności estradowej nagrywając w latach 1958-59 szereg singli: ''Ti dirò'', ''Brivido blu'', ''Ghiaccio bollente'', ''Julia''. W 1959 roku występuje również w 2 filmach: ''Agosto, donne mie non vi conosco'', w reż. [[Guido Malatesta|Guido Malatesty]], z udziałem m.in. [[Memmo Carotenuto]] i [[Raffaele Pisu]], oraz ''I ragazzi del Juke-Box'', w reż. [[Lucio Fulci]], z udziałem popularnych piosenkarzy jak: [[Betty Curtis]], [[Fred Buscaglione]], [[Gianni Meccia]] i Adriano Celentano.