Plejada (literatura francuska): Różnice pomiędzy wersjami

Ujednoznacznienie
m (drobne techniczne)
(Ujednoznacznienie)
 
== Poglądy ==
Członkowie Plejady głosili konieczność gruntownego zreformowania francuskiej poezji, co miało dokonać się poprzez zerwanie zarówno z tradycją średniowieczną, jak i z nurtem neołacińskim. W ''Obronie i uświetnieniu języka francuskiego'' uznali za przestarzałe popularne gatunki średniowieczne jak [[rondo (literatura)|rondo]], [[virelai]], [[pieśń]], [[ballada]], [[chanson de geste]], [[farsa]] czy [[moralitet]]. W koncepcji Plejady ich miejsce miały zająć gatunki wymagające od piszącego większej dbałości formalnej, jak [[sonet]], [[epos]], [[elegia]], [[Sielanka|eklog]], [[epigram]], [[oda]] czy [[list poetycki]], natomiast w dramacie - [[komedia]] oraz [[tragedia]] oparta na wzorcach antycznych. Jako zalecaną tematykę wierszy poeci Plejady wskazywali miłość, śmierć, naturę oraz przemijanie, zalecając w ogólności poruszanie tematów poważnych i niejednoznacznych w miejsce układania wierszy w celach czysto rozrywkowych, związanych z bieżącą polityką, lub dla popisania się swoją erudycją i talentem.
 
Równocześnie Plejada wzywała do porzucenia tłumaczeń z łaciny i greki na rzecz swobodnego adaptowania utworów autorów antycznych na grunt francuski, co miało przyczynić się do rozwoju literatury Francji poprzez zaszczepienie w niej doskonałych wzorów. Inspiracją dla nich była również działalność poetów włoskich (głównie [[Francesco Petrarca|Petrarki]]) Choć poeci z kręgu Ronsarda i du Bellaya przyznawali, że język francuski jest ubogi leksykalnie w porównaniu z łaciną, twierdzili, że dzięki odpowiednim działaniom samych literatów sytuację tę można zmienić. Głosili konieczność tworzenia w języku francuskim [[neologizm]]ów o źródłosłowie greckim i łacińskim, wprowadzania do języka literackiego wyrazów pochodzących z języka mówionego i [[dialekt]]ów lokalnych.