Otwórz menu główne

Zmiany

m
Popups: Ujednoznacznienie linku z Burgos na Burgos (Hiszpania), WP:SK
Wstąpił do francuskiej armii w wieku szesnastu lat. Początki służby wojskowej nie zapowiadały wielkiej kariery Soulta. Pierwsze lata wojaczki tak bardzo dały mu się we znaki, że postanowił opuścić wojsko i zostać piekarzem. Na szczęście dla niego, rodzina uważała to za deklasację (ojciec był [[notariusz]]em) i zmusiła do powrotu w szeregi armii. [[rewolucja francuska|Rewolucja Francuska]] zastała go jako żołnierza piechoty stacjonującego w [[Strasburg]]u. W [[1792]] roku awansował do stopnia [[sierżant]]a<ref name="tis">{{Cytuj pismo |czasopismo = [[Taktyka i Strategia]]|odpowiedzialność = Wojciech Zalewski – redaktor naczelny|oznaczenie = 2/2008 (26)|tytuł = Albuera 1811. Krwawe Wzgórza | autor = Tomasz Rogacki |strony = 11|wydawca = Taktyka i Startegia |rok = 2008 |issn = 1640-2456 |język = pl}}</ref>). Ciągłe wojny z kolejnymi koalicjami nieprzyjaciół dały możliwość wykazania się odwagą i umiejętnościami młodemu podoficerowi. Za zasługi w [[bitwa pod Fleurs|bitwie pod Fleurs]] ([[1794]]) generał [[François Joseph Lefebvre|Lefebvre]] (późniejszy kolega marszałek), mianował go [[Generał (wojsko)|generałem]] brygady . Przez następne lata brał udział w wojnach na terenie [[Niemcy|Niemiec]]. W [[1799]] r. został generałem dywizji. W czasie oblężenia [[Genua|Genui]] dostał się do niewoli. [[Napoleon Bonaparte|Napoleon]] powierzył mu w latach [[1800]]-[[1802]] dowództwo wojsk w [[Królestwo Sycylii|Królestwie Sycylii]]. W [[1803]] roku został dowódcą obozu pod Saint-Omer. Marszałkiem cesarstwa Soult został z pierwszej nominacji, z okazji koronacji Napoleona na cesarza [[Francuzi|Francuzów]] w [[1804]] r. Prestiż marszałka wzrósł po [[bitwa pod Austerlitz|bitwie pod Austerlitz]] ([[1805]]), gdzie dowodził centrum wojsk francuskich i wzorowo wykonując rozkazy cesarza przyczynił się do zwycięstwa. Świetnie spisał się również pod [[bitwa pod Jeną|Jeną]] ([[1806]]). Kampania [[1807]] roku w [[Księstwo Warszawskie|Polsce]] była dla niego wojskowo mniej udana.
 
W [[1808]] roku odniósł zwycięstwo pod Gamonal, co pozwoliło wojskom francuskim ruszyć na [[Burgos (Hiszpania)|Burgos]]. Po długim pościgu za angielskimi wojskami dowodzonymi przez gen. Moore [[20 stycznia]] [[1809]] roku zdobył La Cournę. Po wkroczeniu do [[Portugalia|Portugalii]] zdobył [[Oporto]]. W wyniku potyczek z gen. Wallesley'em został zepchnięty do [[Hiszpania|Hiszpanii]]. W [[1810]] roku dowodził wyprawą do [[Andaluzja|Andaluzji]], gdzie oblegał [[Kadyks]]. W [[1813]] roku został mianowany dowódcą gwardii Napoleona. Po klęsce króla Józefa pod Vittorią udał się znów do Hiszpanii. Po nieudanych próbach zdobycia San Sebastian i Pampeluny doszło do bitwy pod Tuluzą.
 
Zadbał natomiast o swoje interesy ekonomiczne. Uzyskał wyłączność na prowadzenie odwiertów i budowę warzelni [[sól warzona|soli]] w [[Ciechocinek|Ciechocinku]]. Talentu biznesowego Soultowi nie brakowało. Podobno żołnierze mówili o nim: ''Gdyby sławę można było zdobyć tak łatwo jak pieniądze, nasz marszałek byłby najsławniejszym człowiekiem świata''. Ten sarkazm był częściowo uzasadniony tym, że wódz potrafił dobrać się i do żołnierskich pieniędzy. Swoje hobby, polegające na budowie pomników gdzie się tylko dało, finansował nieraz z żołnierskiego żołdu, potrącając go pod pretekstem pragnienia weteranów by pozostawić po sobie ślad, upiększający miasta pobytu armii.
 
== Bibliografia ==
* [[Archibald Gordon Macdonell]], ''Napoleon i jego marszałkowie'', Puls, Londyn 1992, ISBN 0 907587 62 3
* Tomasz Rogacki, ''Albuera 1811'', Bellona, 2004, ISBN 83-11-09991-X
* [[Robert Bielecki]], ''Wielka armia Napoleona'', Bellona, 2004, ISBN 83-11-09889-1
 
{{Poprzednik Następca|Pop=[[Pierre-Antoine Dupont de l'Étang]]|Info=Minister wojny [[Francja|Francji]], [[1814]]-[[1815]]|Nast=[[Henri Jacques Guillaume Clarke]]}}
 
{{DEFAULTSORT:Soult Nicolas Jean de Dieu}}
 
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa|Soult]]
[[Kategoria:Marszałkowie Francji]]
170 029

edycji