Marcel Carné: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 63 bajty ,  10 lat temu
drobne redakcyjne, drobne merytoryczne, lit., polskie znaki
m (usunięcie POViastego parametru Ważne filmy; zmiany kosmetyczne)
(drobne redakcyjne, drobne merytoryczne, lit., polskie znaki)
}}
 
'''Marcel Carné''', francuski reżyser urodzony(ur. [[18 sierpnia]] [[1906]]<ref>[http://www.marcel-carne.com/biographie/biographie.html Biographie de Marcel Carné]</ref> w [[Paryż]]u, zmarłyzm. [[31 października]] [[1996]] w [[Clamart]] (we [[Francja|Francji]]) - francuski reżyser, mistrz kameralnych melodramatów z lat 30. i 40.
 
== Biografia ==
Dzięki Feyderowi w [[1936]] roku realizuje swój pierwszy film, ''[[Jenny (film)|Jenny]]''. Wtedy też zawiera znajomość z [[Jacques Prévert|Prévertem]], scenarzystą, który wielce się przyczyni do renomy Carné. Już podczas realizacji pierwszego obrazu pod tytułem ''[[Śmieszny dramat]]'' (''Drôle de drame''), Carné i Prévert doskonale się uzupełniają; z czasem ich współpraca zacieśnia się coraz bardziej.
 
W [[1938]] roku owocuje ona wielkim dziełem ''[[Ludzie za mgłą]]''. U podstaw sukcesu leżą zwinność z jaką CarnetCarné filmuje plenery i kieruje grą aktorów, jak również talent Préverta, który w niepokojącą atmosferę filmu wplata typowe dla swej poezji wątki późnego surrealizmu.
 
W tym samym 1938 roku nakręcony zostaje niezapomniany ''[[Hotel du Nord]]'' (''Hôtel du Nord''), a [[1939]] rok przynosi znakomity ''[[Brzask (film 1939)|Brzask]]'' (''Le Jour se lève''), ukazujący historię robotnika ([[Jean Gabin]]), który oczekując w swoim pokoju aresztowania przez policję, przypomina sobie chwile, gdy dokonał zabójstwa w imię miłości do kobiety i o wschodzie słońca oddaje samobójczy strzał. W tym politycznie zaangażowanym filmie postać robotnika, dla [[Front Ludowy|Frontu Ludowego]] protagonista społeczeństwa, staje się jednym z glównychgłównych tematów Preverta, który postrzegając rzeczywistość zgodnie z koncepcjami metafizycznymi, według których to przeznaczenie wyznacza ścieżki życia, przedstawia ją jako jednostkę anonimową i wyobcowaną. Ta forma fatalizmu egzystencjalnego zaznacza kres pierwszych nadziei Frontu Ludowego. Nie przez przypadek w tym samym roku powstały [[Reguły gry]] [[Jean Renoir|Renoira]].
 
Rok [[1943]] przynosi ''[[Wieczorni goście|Wieczornych gości]]'' (''Les Visiteurs du soir''), ekranizację średniowiecznej legendy odznaczającą się olbrzymią dbałością o szczegóły (mimo iż Carné nie był usatysfakcjonowany kostiumami).
Po wyzwoleniu Paryża, Carné i Prévert prezentują swoje arcydzieło ''[[Komedianci]]'' (''Les Enfants du paradis'', dosł. Rajskie dzieci), którego akcja rozgrywa się w [[XIX wiek|XIX]]-wiecznym [[Paryż]]u, a osnuta jest wokół historii początków karier słynnego mima [[Jean-Gaspard Deburau|Jeana-Gasparda Deburau]] ([[Jean-Louis Barrault]]), oraz wielkiego aktora [[Frédérick Lemaître|Frédéricka Lemaître’a]] ([[Pierre Brasseur]]) i ich miłości do tej samej kobiety - Garance ([[Arletty]]). Film zniewala siłą przekazu, zręcznością w ukazaniu postaci i wydarzeń, doskonałością ujęć, pięknem zdjęć i wybitną obsadą.
 
W nastepnymnastępnym roku powstaje kolejny wspólny obraz, ''[[Wrota nocy]]''.
 
W kolejnych latach Carné tworzy dzieła mniejszego znaczenia, lecz nadal dobre. Zalicza się do nich filmy ''[[Teresa Raquin]]'' ([[1953]]), ''[[Oszuści]]'' ([[1958]]), ''Trzy pokoje na Manhattanie'' ([[1965]]), ''Les Jeunes Loups'' ([[1968]]) i ''Mordercy w imieniu prawa'' ([[1971]]).
 
W 1974 francuski pisarz [[Didier Decoin]] stwierdza: "Raz na zawsze [[Ingmar Bergman]]" wybrał przytłumienie. [[Luchino Visconti]] opowiedział się definitywnie za upadkiem. [[Fellini]] pozostanie na zawsze autorem pośmiewiska. Carné się nie zdecydował."
 
Marcel Carné umiera w [[1996]] w [[Clamart]] (południowe przedmieścia Paryża). Pochowany zostaje na [[Cmentarz Saint-Vincent|Cmentarzu Św. Wincenta]] na paryskim [[Montmartre|MontmantrzeMontmartrze]].
 
== Filmografia ==
13 294

edycje