Otwórz menu główne

Zmiany

Rozmiar się nie zmienił ,  10 lat temu
m
WP:SK, drobne redakcyjne
'''Iwan Panfiłowicz Biełow''' - ([[Język rosyjski|ros.]] Иван Панфилович Белов). (ur. [[27 czerwca]] [[1893]] Koliniczewo, gubernia Nowgorodzka, zm. [[29 lipca]] [[1938]] [[Moskwa]]), [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] dowódca wojskowy [[komandarm]] 1 rangi 1935.
 
W wojsku carskim od [[1913]] unter oficer, uczestnik [[I wojna światowa|I wojny światowej]]. Od lutego [[1917]] lewy eserowiec, byl przewodniczącym Komitetu żołnierskiego 1 Syberyjskiego pułku zapasowego w [[Taszkient|Taszkiencie]]. Pułkiem dowodził w czasie [[rewolucja październikowa|rewolucji październikowej]]. Członek Rady Turkiestańskiej 1917 - [[1919]] i członek Turkiestańskiego Komitetu Wykonawczego w l. [[1918]] - [[1921]]. W 1918 komendant twierdzy Taszkient i dowódca garnizonu. Po zdławieniu lewoeserowskiego powstania w Taszkiencie wyszedł z parii lewych eserów. Członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji(b) (SDPRR(b)) od [[1919]]. Mianowany zastępca dowódcy Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia 1919 naczelny dowodcadowódca Wojsk Republiki Turkiestan. W końcu 1919 - [[1920]] dowódca dywizji w Bucharskiej Grupie Wojsk. W l. [[1921]] - [[1922]] zdławił bunt na [[Kubań|Kubanie]]. Ukończył w [[1923]] Wyższe Kursy Akademickie, po czym dowodził dywizją, korpusem, by zastępca i dowódca Pólnocno Kaukazkiego, Leningradzkiego i Białoruskiego Okręgu Wojskowego.
 
Asesor w procesie [[Michaił Tuchaczewski|M. Tuchaczewskiego]] i 7 skazanych na śmierć generałów.
Był odznaczony [[Order Czerwonego Sztandaru|Orderem Czerwonego Sztandaru]]. Sądzony i stracony w okresie [[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]] w ZSRR.
 
'''===Bibliografia'''===
* Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 3 Moskwa 1972.
 
{{DEFAULTSORT:Biełow,Iwan }}
[[Kategoria:Ofiary represji komunistycznych w Europie 1917-1991]]
[[Kategoria:Rosyjscy komuniści]]