Słoweńska Domobrana: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 94 bajty ,  10 lat temu
m
drobne
m (Slovensko domobranstvo przeniesiono do Słoweńska Domobrana: polska nazwa)
m (drobne)
'''SlovenskoSłoweńska domobranstvoDomobrana''' '''(SD)''', [[język niemiecki|niem.]] Slowenische Landeswehr – [[kolaboracja|kolaboracyjna]] słoweńska formacja pomocnicza o charakterze [[policja|policyjno]]-[[wojsko]]wym, utworzona przez [[Niemcy|Niemców]] po kapitulacji [[Włochy|Włoch]] [[24 września]] [[1943]] r. na terenie [[Słowenia|Słowenii]] na bazie oddziałów [[Ochotnicza Milicja Antykomunistyczna|Ochotniczej Milicji Antykomunistycznej]]
 
SD funkcjonowało na podobnych zasadach, jak inne oddziały pomocnicze w [[okupacja|okupowanej]] przez Niemców [[Europa|Europie]] podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]], lecz posiadało ograniczoną [[autonomia|autonomię]]. Domobrani wywodzili się ze środowisk [[konserwatyzm|konserwatywnych]], [[klerykalizm|klerykalnych]], [[antykomunizm|antykomunistycznych]] i [[faszyzm|profaszystowskich]], ale w czasie walk nierzadko siłą wcielano ludzi do Słoweńskiego Legionu Obrony Narodowej ('''Slovensko domobransko legijo''').
 
Odziały SD przysięgały wierność [[III Rzesza|III Rzeszy]], współpracę z [[Schutzstaffel|SS]] i [[policja|policją]] w walce z [[komunizm|komunistami]] o ''słoweńską ojczyznę i wolną Europę''. Żołnierze byli utrzymywani i wyposażani przez Niemców. Na czele SD stał gen. [[Leon Rupnik]] (szef administracji [[prowincja (podział administracyjny)|prowincji]] [[Ljubljana]] pod okupacją niemiecką w [[1943]] r.) jako szef inspektor ([[1944]] r.), a następnie [[komendant]] ([[1945]] r.). SlovenskoSłoweńska domobranstvoDomobrana zorganizowanezorganizowana byłobyłą początkowo w [[pluton (wojsko)|plutony]] i [[kompania|kompanie]], następnie w [[batalion]]y lub grupy bojowe ([[język słoweński|słow.]] ''bojna skupina'', [[język niemiecki|niem.]] ''Kampfgruppe''). W kwietniu 1945 r. istniało sześć batalionów SD. Liczbę domobrańców ocenia się na 13,5 tys. (zapisanych ok. 17 tys.).
 
Jednostki domobrańców początkowo uczestniczyły w organizowanych przez Niemców akcjach antypartyzanckich, później podejmowały także samodzielne działania wymierzone w lewicową partyzantkę ([[NOVJ]]) na terenie [[Słowenia|Słowenii]].
 
Większość oddziałów stanowiły jednostki piechoty. Istniały także oddziały artylerii, ale rzadko były używane. Brak było jednostek pancernych (poza kilkoma [[pociąg pancerny|pociągami pancernymi]]), mimo że kilkanaście załóg [[czołg]]owych odbyło stosowne przeszkolenie w Niemczech. Uzbrojenie i wyposażenie: początkowo głównie włoskie, potem niemieckie, a także wszelkiego rodzaju broń zdobyta na nieprzyjacielu.
 
W maju 1945 r. większość domobrańców opuściła Słowenię i schroniła się na terenie austriackiej [[Karyntia|Karyntii]], jednakże uciekinierzy zostali wydani przez [[Wielka Brytania|brytyjską]] administrację wojskową w ręce nowego [[komunizm|komunistycznego]] rządu [[Socjalistyczna Federalna Republika Jugosławii|Jugosławii]], a następnie [[rozstrzelanie|rozstrzelani]] (według szacunków około 10 tys.). [[4 września]] [[1946]] r. jako zdrajcę rozstrzelano także gen. L. Rupnika.
 
== Zobacz też ==