Otwórz menu główne

Zmiany

m
Mały Lodowy Szczyt jest stosunkowo dobrze dostępny dla turystów z przewodnikiem, natomiast dla [[taternik]]ów interesująca jest jego ściana południowa opadająca do Doliny Staroleśnej. Po raz pierwszy pokonana została w 1912 przez [[Władysław Kulczyński (junior)|Władysława Kulczyńskiego (juniora)]] i [[Mieczysław Świerz|Mieczysława Świerza]] z towarzyszami. Istotne drogi poprowadzili w 1932 [[Stanisław Motyka]] i [[Jan Sawicki (taternik)|Jan Sawicki]].
 
Obecna nazwa Małego Lodowego Szczytu powstała w końcu XIX wieku. Masyw określany był najpierw mieszaną łacińsko-niemiecką nazwą ''Mons Pessulanus der Riegelberg'' (nazwa z panoramy Tatr [[Georg Buchholtz|Georga Buchholtza]], 1717), czyli ''Ryglowa góra''. Nazwa ta pochodziła od legend opowiadających o skarbach ukrytych za siedmioma zamknięciami (ryglami) – prawdopodobnie ostatnim z nich miał być Mały Lodowy Szczyt. Później szczyt określano niemiecką nazwą ''Roter Flossturm'' lub ''Roter Flussturm'' (''Góra czerwonego koryta rzecznego''), pochodzącą od zabarwionego czerwonymi skałami żlebu po północno-zachodniej stronie masywu. Nazwa ta nie przyjęła się, szczyt nazwano Szeroką Turnią i do dziś tak brzmi jej słowackie miano. Rodowód obecnej polskiej nazwy jest nieznany, być może powstała na skutek pomyłki. Słowacy określają nią sąsiednią Lodową Kopę (''Malý Ľadový štít''), co bywa źródłem nieporozumień i może mieć poważne skutki w razie błędnej lokalizacji wypadku. Podobna sytuacja występuje w przypadku Lodowej Przełęczy i [[Śnieżna Przełęcz|Śnieżnej Przełęczy]] (''Ľadové sedlo'').
 
==== Bibliografia ====
50 082

edycje