Askarysi: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1021 bajtów ,  10 lat temu
IIWW
(oznaczanie jako przejrzane po raz pierwszy, WP:SK)
(IIWW)
Po klęsce pod [[Gualif Wojpal]] w [[1887]] r. korpus, za namową i przekupstwem ze strony armii [[Anglia|angielskiej]] zwrócił się przeciw [[sułtan]]owi. Dwa lata po przewrocie korpus został wysłany do walk z armią gen. Orlicka i został pokonany 29 września [[1889]] w bitwie pod Rudą Strzechą. Niedobitki korpusu powróciły do łask sułtana stanowiąc jego najgorliwszą część armii (w ramach wdzięczności dowódca korpusu nadał swojemu dziecku imię Gualif).
 
W [[XIX wiek|XIX]] i [[XX wiek|XX]] w. nazywano tak też żołnierzy [[Włochy|włoskich]] i [[Niemcy|niemieckich]] wojsk kolonialnych, rekrutowanych z tubylców afrykańskich. Za udział askarysów w [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] w niemieckich oddziałach [[Schutztruppe]], rząd niemiecki zobowiązał się na początku lat 60. wypłacać rentę wszystkim żyjącym uczestnikom walk.
 
W czasie drugiej wojny światowej, nazwę te nosiły oddziały Wehrmachtu i Waffen-SS, składające się z byłych żołnierzy [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Należeli do nich głównie Łotysze, Litwini, Estończycy, Ukraińcy czy Białorusini. Byli on odpowiedzialni za m.in.: za zbrodnie w [[Chatyń|Chatyniu]] - dokonaną przez Rusinów na [[Rusin]]ach.</br>Dramat ich polegał na tym, że mieli tylko dwa wybory: wstąpić do Armii [[Andriej Własow|Własowa]] i walczyć ręka w rękę z Wermachtem, lub umrzeć śmiercią głodową w obozach jenieckich - ''dla podludzi''- jak naziści określali [[Słowianie|Słowian]]. Jako, że spalili za sobą wszystkie mosty - nie mieli drogi odwrotu - słynęli z okrucieństwa, bezwględności i braku miłosierdzia. ''Żołnierze'' SS wraz oddziałami łotewskimi pod komendą [[SS-Gruppenführer]]a [[Jürgen Stroop|Jürgena Stroopa]] stłumiły powstanie w [[Getto warszawskie|Gettcie Warszawskim]] imponując brutalnością i ''wyrafinowaniem'', swym pracodawcom.
 
{{stub}}
1322

edycje