Enrico Caruso: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 71 bajtów ,  10 lat temu
WP:SK, drobne redakcyjne
(drobne techniczne)
(WP:SK, drobne redakcyjne)
|wielkość_zdjęcia = 250
|tło =
|opis_zdjęcia =
|imię_nazwisko = Enrico Caruso
|pseudonim =
|data_urodzenia = 25/27 lutego [[1873]]
|miejsce_urodzenia = [[Neapol]]
|data_śmierci = [[2 sierpnia]] [[1921]]
|miejsce_śmierci = [[Neapol]]
|instrument =
|typ_głosu = [[tenor]]
|gatunek = [[muzyka poważna]]
|zawód =
|aktywność =
|wytwórnia =
|powiązania =
|współpracownicy =
|wyróżniony_instrument =
|zespół =
|commons =
|www =
}}
'''Enrico Caruso''' (ur. [[25 lutego|25]] lub [[27 lutego]] [[1873]] w [[Neapol]]u, zm. [[2 sierpnia]] [[1921]] w Neapolu<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=LaGumina|imię=Salvatore John |tytuł=The Italian American experience: an encyclopedia|wydawca=Taylor & Francis|data=2000|strony=100|isbn=9780815307136}}</ref>), [[Włochy|włoski]] śpiewak, "król [[tenor|tenorów]]ów" w pierwszym 20-leciu [[XX wiek]]u.
 
Obdarzony pięknym głosem śpiewał już w dzieciństwie w kościołach. Studia śpiewu podjął w 1891, zadebiutował w 1894 w [[Neapol]]u.
 
W 1897 został zaangażowany do Teatro Lirico w Mediolanie, śpiewając repertuar [[weryzm|werystyczny]]. Olbrzymi sukces odniósł w 1898 w partii Lorisa podczas prapremiery ''Fedory'' Giordana. W latach 1898-1900 śpiewał w [[Teatr Maryjski|Teatrze Maryjskim]] w [[Sankt Petersburg|Petersburgu]]. Jego światowa kariera rozpoczęła się w 1902 od występu w ''Cyganerii'' [[Giacomo Puccini|Pucciniego]] w [[Monte Carlo]], później występował w [[La Scala|La Scali]] i [[Covent Garden]]. Od 1903 był pierwszym tenorem nowojorskiej [[Metropolitan Opera]], goszcząc w tym czasie również na wielkich scenach europejskich ( m.in. [[Rzym]], [[Mediolan]], [[Londyn]], [[Paryż]] ). W Metropolitan Opera upamiętnił się przede wszystkim jako Radames w ''Aidzie'' [[Giuseppe Verdi|Verdiego]], Książę Mantui w ''Rigoletto'' Verdiego, Eleazar w ''Żydówce'' J. F. Halévy'ego). W 1901 występował w Operze Warszawskiej. W grudniu 1920 dostał krwotoku podczas występu na scenie Metropolitan Opera; przewieziony do Neapolu, zmarł kilka miesięcy później.
 
[[Grafika:Enrico Caruso XVI.png|thumb|250px|left|Caruso słuchający swego nagrania]]
 
W młodzieńczym okresie głos Caruso odznaczał się lekkością i jasnym brzmieniem; później, po przejściowej niedyspozycji (1908–09), nabrał ciemnej, barytonowej barwy i odtąd zrezygnował zupełnie z lirycznego repertuaru. Miał w repertuarze około 70 partii operowych; był pierwszym tenorem, który zaczął nagrywać swe kreacje na płytach gramofonowych.
 
{{przypisy}}
{{commons|Enrico Caruso}}
 
[[Kategoria{{DEFAULTSORT:Włoscy muzycy|Caruso, Enrico]]}}
[[Kategoria:UrodzeniWłoscy w 1873|Caruso, Enricomuzycy]]
[[Kategoria:ZmarliUrodzeni w 1921|Caruso, Enrico1873]]
[[Kategoria:Tenorzy|Caruso,Zmarli Enricow 1921]]
[[Kategoria:Tenorzy]]
 
{{Linklink FA|hu}}
 
[[bs:Enrico Caruso]]
99 241

edycji