Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 7 bajtów, 9 lat temu
m
drobne redakcyjne
|Miejsce_kultu =
}}
'''Mateusz Carrieri z Mantui''', właść. '''Giovanni Francesco Carrieri''' (zm. [[5 października]] [[1470]] w [[Vigevano]]) - dominikanin, stygmatyk, błogosławiony katolicki, znany z "surowości swojego życia"<ref>{{cytuj stronę|url=http://op.org/domcentral/study/ashley/ds02ital1.htm|tytuł="The Friars Preachers: From the Origins to Savonarola|opublikowany=''Dictionnaire de Spiritualité.'' Oficjalna strona Benedicta M. Ashley, O.P|język=en|data dostępu=2007-04-08}}</ref>. Był kierownikiem duchowym [[Stefania Quinzani|Stefanii Quinzani]].
 
== Życiorys ==
Giovanni Francesco Carrieri urodził się w [[Mantua]] w północnych Włoch. Nie wieleNiewiele wiadomo o jego dzieciństwie. Wstąpił do [[Dominikanie|dominikanów]] i przybrał imię Matteo (<small>pol.</small> Mateusz). Słynął z dobrych kazań, które zawdzięczał częstym medytacjom i rekolekcjom<ref name="santoral">{{cytuj stronę|url=http://ar.geocities.com/misa_tridentina04/oc/07e.html|tytuł=Beato Mateo Carrieri de Mantua|opublikowany=''Santoral''|język=es|data dostępu=2007-04-08}}</ref>.
 
Jednym z najważniejszych wydarzeń w jego życiu była podróż z [[Genua|Genui]] do [[Piza|Pizy]], podczas której został pojmany przez piratów<ref>{{cytuj stronę|url=http://books.google.com/books?id=MeQQAAAAIAAJ&pg=RA2-PA347&lpg=RA2-PA347&dq=%22matthew+carrieri%22&source=web&ots=QLXrtVLHxj&sig=taZYeU0VyJfgxdBWojaHv98PjIk#PRA2-PA347,M1|tytuł=Mores Catholici, Or, Ages of Faith|opublikowany=Kenelm Henry Digby|język=en|data dostępu=}}</ref>.
 
Razem z nim uwięziona była matka z córką. Gdy piraci go uwolnili, poszedłzaproponował z propozycją do kapitanakapitanowi, aby ten uwolnił jego współwięźniarki, a w zamian za to znów uwięził jego. Kapitan wzruszony postawą dominikanina uwolnił wszystkich trzech jeńców<ref name="santoral"/>.
 
Mateusz był bliskim współpracownikiem błogosławionej Stefanii Quinzani, w latach jej młodości. Był odpowiedzialny za jej katechezy i przepowiedział, że zostanie jego "dziedziczką duchową". Słowa te spełniły się, gdy Stefania zaczęła doświadczać bóli podobnych do boleści Carrieri'ego, które według świadków były wynikiem przywiązania do [[Pasja|męki Chrystusa]]<ref name="santoral"/>.
 
Z hagiografii Carrieri'ego wynika, że [[5 października]] [[1470]] poprosił swojego przełożonego o zgodę na śmierć, a po otrzymaniu jej, zmarł<ref name="santoral"/>.