Czerwony Klasztor (Słowacja): Różnice pomiędzy wersjami

drobne merytoryczne
(drobne techniczne)
(drobne merytoryczne)
'''Czerwony Klasztor''' ([[język słowacki|słow.]] ''Červený kláštor'') – kompleks klasztorny na Słowacji w miejscowości [[Czerwony Klasztor]] nad [[Dunajec|Dunajcem]], na pograniczu [[Pieniny|Pienin]] i [[Magura Spiska|Magury Spiskiej]].
==== Historia ====
Został on ufundowany w [[1319]] przez węgierskiego magnata Kokosza Berzewiczego. Fundacja ta była częścią kary, jaką miał on ponieść za zabicie Chyderka z rodu Györgów (za karę miał ufundować 6 klasztorów oraz zamówić w nich 4 tys. mszy). Budowę klasztoru rozpoczęto w [[1330]], była ona również wspierana przez polskich królów: [[Kazimierz III Wielki|Kazimierza Wielkiego]] i [[Jadwiga Andegaweńska|Królową Jadwigę]], nazywano go nawet Klasztorem Lechnickim. Krakowscy mieszkanie na utrzymanie klasztoru przeznaczyli połowę wsi [[Rychwałd (województwo małopolskie)|Rychwałd]]. Zamieszkany był początkowo przez mnichów z zakonu [[kartuzi|kartuzów]] (posiadali również klasztor w [[Kláštorisko|Kláštorisku]]), a później [[kameduli|kamedułów]]. Zakonnicy byli utrzymywani przez podatki pochodzące z 10 wsi. Rozbudowywali oni obiekt i wznosili dalsze budowle: domki–pustelnie, szpital, aptekę, zajazd dla podróżnych i wieżę kościoła. W latach 1431–1433 klasztor był łupiony przez [[husyci|husytów]]. Zakon działał do lat 80. XVIII, kiedy został skasowany przez cesarza [[Józef II Habsburg|Józefa II]]. Dobra zakonu zostały rozdysponowane wśród kilkuset rodzin niemieckich kolonistów, którzy w tym czasie przybyli do pobliskich Dolnych Lechnic (''Unterlechnitz''), wówczas też upowszechniła się też niemiecka nazwa ''Rotes Kloster''. [[Jadwiga Łuszczewska]] (Deotyma) zwiedzająca w [[1860]] klasztor zastała go zrujnowanym, ale kościół był zadbany. Po pożarze w [[1907]], w wyniku którego zniszczone zostały dachy i zawaliła się wieża kościoła, klasztor przeszedł na własność węgierskiego ministerstwa rolnictwa. W [[1934]] preszowski oddział KCST wydzierżawił go na 50 lat i przeprowadził prowizoryczny remont, w latach 1952–1968 przeprowadzono remont generalny, a cały obiekt został uznany za narodowy pomnik kultury.
 
==== Brat Cyprian ====
24 711

edycji