Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 28 bajtów ,  9 lat temu
m
poprawa linków
W okresie swojego panowania zaangażował się przede wszystkim w działania na rzecz wewnętrznego wzmocnienia i konsolidacji Saksonii, a także poszerzenia jej granic poprzez przejmowanie należnego mu dziedzictwa (m.in. chodziło tu o [[Turyngia|Turyngię]]). Staraniom tym pomagała przyjaźń Fryderyka z [[władcy Niemiec|królem Niemiec]] (od 1438 r.) [[Albrecht II Habsburg|Albrechtem II Habsburgiem]], który rozstrzygnął na korzyść Fryderyka spór o część [[Miśnia|Miśni]] w 1439 r. Fryderyk odparł też roszczenia do tytułu elektorskiego w Saksonii ze strony książąt [[Sachsen-Lauenburg|Lauenburga]], którzy sprzymierzyli się z [[Brandenburgia|Brandenburgią]] (konflikt został zakończony ostatecznie w 1441 r., gdy Fryderyk porozumiał się z margrabiami brandenburskimi).
 
W 1440 r. po śmierci kuzyna [[Fryderyk IV (landgraf Turyngii)|Fryderyka IV]] przejął [[Turyngia|Turyngię]]. W obliczu śmierci brata Henryka, wstąpienia do stanu duchownego brata Zygmunta oraz dojścia do pełnoletniości brata Wilhelma w 1445 r. podpisał z tym ostatnim umowę o podziale księstwa (Wilhelm otrzymał wówczas Turyngię). Stosunki między braćmi nie układały się jednak dobrze: już w 1446 r. wybuchła między nimi [[wojna domowa w Saksonii|wojna]], która zakończyła się pokojem dopiero w 1451 r.
 
W nocy z 7 na 8 lipca 1455 r. synowie Fryderyka, [[Ernest Wettyn|Ernest]] i [[Albrecht Odważny|Albrecht]] zostali porwani z zamku [[Altenburg (Turyngia)|Altenburg]] przez mającego do elektora pretensje finansowe rycerza Kunza von Kauffungen. Porywacz, zdążający w kierunku granicy czeskiej został jednak schwytany, a dzieci Fryderyka uwolnione.
16 797

edycji