The B-52’s: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 364 bajty ,  10 lat temu
usunołem powtarzające się informacje
(kat.)
(usunołem powtarzające się informacje)
 
== Historia ==
[[Cindy Wilson]] (śpiew), jej starszy brat [[Ricky Wilson]] (gitara), [[Kate Pierson]] (organy, śpiew), [[Keith Strickland]] (perkusja) oraz [[Fred Schneider]] (cowbell, śpiew) postanowili założyć zespół muzyczny pod wpływem spontanicznego [[jam]]u, który wykonali po spożywaniu drinków [[Flaming Volcano]] w miejscowej chińskiej restauracji. Zespół pierwszy koncert dał w [[walentynki]] 1977 <ref>{{cite journal |last=Azerrad |first=Michael |date=March 22, 1990 |title=B-52s |journal=Rolling Stone |issue=574 |pages=46}}</ref><ref>[http://www.rollingstone.com/artists/theb52s/biography ''Rolling Stone'' Bio for The B-52s]</ref>. Cechą charakterystyczną ich muzyki było muzyki tanecznej i [[surf rock]]owej. Element charakterystyczny wizerunku scenicznego grupy były ubrane w kolorowe i skąpe stroje wokalistek, a od czasu trasy koncertowej płyty [[Mesopotamia]] także noszone przez nie kolorowe i olbrzymie [[peruka|peruki]] <ref>[http://www.theb52s.com/bio.html The B52s Band Biography]</ref>.
 
Zespół zadebiutował na rynku w 1978 roku singlem ''Rock Lobster'', wydanym początkowo w małej niezależnej wytwórni DB Records. Dzięki częstemu puszczaniu piosenek przez dj-ów w radiach akademickich i niezależnych stał się on szybko przebojem. To pozwoliło na podpisanie kontraktu z wytwórnią Warner Bros. Rec. i wydaniem ponownie tego singla w 1979 roku, a zaraz potem debiutanckiego albumu [[The B-52's (album)|The B-52's]]. Zespół szybko zyskał status kultowego, będąc taneczną alternatywą dla dyskotekowej papki serwowanej w komercyjnych stacjach radiowych. Swój status na niezależnej scenie tanecznej potwierdzili wydanym w 1980 roku albumem ''Wild Planet''. Był on kontynuacją klimatów zaprezentowanych na pierwszej płycie.
 
W 1982 roku wydali minialbum ''Mesopotamia'', którego producentem był znany z [[Talking Heads]] [[David Byrne]]. W 1983 roku na rynku ukazał się album ''Whammy!''. Jest to bardziej elektroniczna płyta, choć bardzo dynamiczna i przebojowa.
937

edycji