Misia Sert: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1597 bajtów ,  10 lat temu
uzupełn.
(→‎Źródła: Vuillard)
(uzupełn.)
'''Misia Sert''', '''Misia Godebska''', '''Maria Zofia Olga Zenajda Godebska''', [[1872]]-[[1950]], polsko-francuska protektorka artystów. Córka rzeźbiarza [[Cyprian Godebski (rzeźbiarz)|Cypriana Godebskiego]].
 
[[Plik:Lautrec Misia Natanson.jpg|thumb|right|Portret Henri Toulouse-Lautrec]]
'''Misia Sert''', '''Misia Godebska''', '''Maria Zofia Olga Zenajda Godebska''', (ur. [[30 marca]] [[1872]]- w [[Sankt Petersburg]]u, zm. [[15 października]] [[1950]] w [[Paryż]]u, polsko-francuska protektorka artystów. Córka rzeźbiarza [[Cyprian Godebski (rzeźbiarz)|Cypriana Godebskiego]] i Zofii, córki belgijskiego wiolonczelisty [[Adrien-François Servais]].
 
Ponieważ matka jej zmarła przy porodzie, Maria wychowywała się u babki w pobliżu [[Bruksela|Brukseli]]. Otrzymała staranne wykształcenie, uczyła się gry na fortepianie.
 
Następnie zamieszkała w Paryżu u ojca i jego drugiej żony Matyldy z domu Rosen de la Frenaye, którzy umieścili ją na kilka lat w klasztorze Sacré-Cœur, skąd w wieku czternastu lat uciekła do [[Londyn]]u. W rok później w wieku piętnastu lat powróciła do Paryża i wyszła za mąż za Tadeusza Natansona, jednego z trzech braci, założycieli [[La Revue blanche]].
 
Jej dom stał się miejscem spotkań wybitnych artystów, jak [[Henri de Toulouse-Lautrec]], [[Pierre-Auguste Renoir]] i [[Pierre Bonnard]], później też [[Pablo Picasso]]. Poznała pisarzy, m.in. [[Émile Zola]], [[Marcel Proust]], [[André Gide]] i [[Jean Cocteau]], kompozytorów [[Claude Debussy]]ego, [[Maurice Ravel]]a i [[Igor Strawinski|Igora Strawińskiego]]. Do grona przyjaciół zaliczała też kreatorów mody, jak [[Coco Chanel]].
 
W roku [[1905]] wyszła po raz drugi za mąż za milionera Alfreda Edwardsa, w roku [[1908]] została kochanką a w roku [[1920]] żoną malarza hiszpańskiego [[José Maria Sert|José Maria Sert y Badia]], który za jej zgodą ożenił się [[1927]] z Gruzinką Izabelą Mdiwani.
 
[[Marcel Proust]] i [[Jean Cocteau]] uwiecznili ją w literaturze, [[Pierre-Auguste Renoir]], [[Henri de Toulouse-Lautrec]] i [[Vuillard]] w malarstwie.
 
== Źródła ==