Otwórz menu główne

Zmiany

usunięcie zbędnych pustych linii po infoboksie, WP:SK
| obecnyklub =
| numer =
| lata = 1969-1977<br />1977-1980<br />1980-1982<br />1982-1986<br />1986-1988<br />1989-1991<br />1991-1992<br />1992<br />1992-1993<br />1993<br />1993-1994<br />1994-1995<br />1995<br /> 1996/97 (w)<br />2001-2002
| kluby = Gwardia Koszalin<br />[[Lech Poznań]]<br />[[KP Legia Warszawa|Legia Warszawa]]<br />[[Lech Poznań]]<br />[[Hamburger SV]]<br />AEK Ateny<br />Korintos<br />[[Lech Poznań]]<br />[[Olimpia Poznań]]<br />[[SC Concordia Hamburg]]<br />Aspro Elmhorn<br />Astra Krotoszyn<br />Lipno Stęszew<br />Gwardia Koszalin<br />KP Poznan
| występy(gole)= <br />68 (16)<br />52 (15)<br />129 (53)<br /><br /><br /><br />3 (0)<br />9 (0)<br /><br /><br /><br /><br />
| latawreprezentacji = 1977-1987
| reprezentacja = {{Reprezentacja|POL}}
| data2 =
}}
 
'''Mirosław Marian Okoński''' (ur. [[8 grudnia]] [[1958]] w [[Koszalin]]ie), [[piłka nożna|piłkarz]] polski, mistrz Polski i zdobywca Pucharu Polski, [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Polski]].
 
Treningi piłkarskie rozpoczynał w [[Gwardia Koszalin|Gwardii Koszalin]], gdzie występował w latach 1969-1977. W [[1977]] przeszedł do [[Lech Poznań|Lecha Poznań]]; był zawodnikiem poznańskiego klubu do [[1980]], ponownie 1982-1986 i w 1992. Łącznie wystąpił w 200 meczach ekstraklasy (jako piłkarz Lecha), strzelając 69 goli; osiągnął trzy tytuły mistrzowskie (1983, 1984, 1993) oraz miał udział w zdobyciu dwóch [[Puchar Polski w piłce nożnej|Pucharów Polski]] (1982, 1984). Jest najstarszym piłkarzem Lecha z tytułem mistrzowskim (prawie 35 lat w 1993). Kibice Lecha uznali go w plebiscycie "[[Gazeta Wyborcza|Gazety Wyborczej]]" za piłkarza 80-lecia klubu.
 
W latach [[1980]]-[[1982]] z racji odbywania służby wojskowej reprezentował [[KP Legia Warszawa|warszawską Legię]] (52 mecze ligowe, 15 bramek, dwa Puchary Polski - 1980, 1981). W Niemczech reprezentował barwy [[Hamburger SV]] (1986-1988 62-15), w [[1987]] w plebiscycie na piłkarza roku Bundesligi zajął 2. miejsce za [[Uwe Rahn]]em. Ponadto był zawodnikiem Olimpii Poznań (1992-1993), Astry Krotoszyn (1994-1995), Lipnie Stęszew (1995), Klubie Piłkarskim Poznań (2001-2002), Concordia Hamburg (1993), SV Raspo Elmhorn (1993-1994). W latach 1988-1992 występował w lidze greckiej ([[AEK Ateny]] 77-22, Korintos 18-4). W rundzie wiosennej sezonu 1996/97 powrócił do macierzystego klubu - Gwardii Koszalin i rozegrał kilka spotkań na szczeblu trzecioligowym.
 
Grał w zespołach narodowych w różnych kategoriach wiekowych. W reprezentacji seniorów występował w latach 1977-1987, zaliczył 29 spotkań.
 
Jako trener pracował z [[Górnik Łęczyca|Górnikiem Łęczyca]], [[Czarni Żagań|Czarnymi Żagań]], a od [[28 września]] [[2007]] jest trenerem napastników w [[Warta Poznań (piłka nożna)|Warcie Poznań]].
"Oko" słynął również z rozrywkowego trybu życia. Mawiano, że gdy Okoński bawił się w Poznaniu, bawiło się całe miasto. Był urodzonym futbolistą. Uznawany do dziś za jednego z najlepszych techników polskiej piłki nożnej.
 
=== Kariera reprezentacyjna ===
{|class="wikitable"
!width=15|l.p.!!width=160|Data !!width=160| Miejsce !!width=160| Przeciwnik !!width=35| Rezultat !!width=120| Rozgrywki !!width=50| Grał !!width=50| Uwagi
|}
 
=== Źródła: ===
* [[Andrzej Gowarzewski]], Jan Rędzioch, ''Lech Poznań'', wydawnictwo GiA, Katowice 2003 (8. część cyklu ''Kolekcja Klubów'')