Bolesław Jaźwiński: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 8 bajtów ,  10 lat temu
lit., poprawa linków
m (HotCat: Usunięto kategorię "Odznaczeni Orderem Virtuti Militari"; Szybkie dodanie kategorii "Odznaczeni Orderem Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)")
(lit., poprawa linków)
 
== Życiorys ==
Jaźwiński urodził się 30 listopada 1882 w majątku Buczemel, grodzieńskie. Do służby wojskowej powołany w 1900. Po roku służby wstąpił do Tyfliskiej Szkoły Wojskowej, którą ukończył w 1903 otrzymując stopień [[podporucznik]]a. Zawodowy oficer rosyjskich [[saper]]ów. Uczestnik [[Wojna rosyjsko-japońska|wojny rosyjsko japońskiej]] 1904–1905, w której wyróżnił się odwagą i bohaterstwem. W latach 1906-1908 dowódca kompanii oddziału ekspedycyjnego na [[Kreta|Kretę]]. W latach 1911–1913 był słuchaczem Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w [[Sankt Petersburg|Petersburgu]]u. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] kierował fortyfikowaniem [[Grodno|Grodna]]. Pułkownik z 1917. W okresie od kwiecietniakwietnia 1917 do lutego 1918 organizator pułków inżynieryjnych w [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusie Polskim w Rosji]] (na Wschodzie), luty 1918 – marzec 1918 komendant twierdzy [[Bobrujsk]], marzec – maj 1918 dowódca 2 Dywizji Strzeleckiej 1 Korpusu Polskiego na Wschodzie. W lutym 1918 na czele swego pułku wyruszył na pomoc 2 Dywizji strzeleckiej walczącej w Bobrujsku.
 
Od 1 listopada 1918 w [[Wojsko Polskie II RP|Wojsku Polskim]]. Listopad 1918 – marzec 1919 dowódca 21. Pułku Piechoty, marzec – kwiecień 1919 dowódca [[Dowództwo Okręgu Korpusu nr I w Warszawie|Okręgu Wojskowego Warszawa]]. Pułkownik z 1 czerwca 1919. Czerwiec – sierpień 1919 dowódca XVI Brygady Piechoty, sierpień 1919 – styczeń 1920 dowódca Grupy Operacyjnej "Wschód". Styczeń – lipiec 1920 szef [[Wojskowy Instytut Geograficzny|Wojskowego Instytutu Geograficznego]]. W czasie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny z bolszewikami]] w okresie lipiec – październik 1920 dowódca [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11. Dywizji Piechoty]] i odcinka obrony [[Warszawa|Warszawy]]. W okresie październik 1920 – maj 1926 szef Wojskowego Instytutu Geograficznego. Generał brygady z 15 sierpnia 1924. W czasie [[Przewrót majowy|przewrotu majowego]] 1926 opowiedział sie po stronie rządowej. Po przewrocie spotkała go zemsta ze strony marszałka [[Józef Piłsudski|Piłsudskiego]]. Aresztowany i więziony bez sądu, a nawet postawienia zarzutów, w Warszawie i [[Wilno|Wilnie]]. Załamał się i nie odzyskał równowagi psychicznej do końca swoich dni. Ciężko chorował, był sparaliżowany. Od 30 listopada 1928 w stanie spoczynku. Osiadł i zmarł w Warszawie w 1935.
 
Odznaczony: [[Order Virtuti Militari]], [[PoloniaOrder Odrodzenia RestitutaPolski]] 4 kl., [[Krzyż Walecznych]] czterokrotnie oraz odznaczenia bojowe armii rosyjskiej.
 
== Bibliografia ==