Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 8 bajtów ,  9 lat temu
m
drobne techniczne
'''Puławianie''' – potoczna nazwa [[koteria|koterii]] (działalność frakcyjna była wówczas w partii zakazana) powstałej w kierownictwie [[PZPR|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]] w [[1956]]. Nazwa pochodzi od ul. Puławskiej w [[Warszawa|Warszawie]], przy której mieszkało wielu jej zwolenników. Wśród zwolenników puławian było wielu działaczy pochodzenia [[żyd]]owskiego. Do najbardziej prominentnych przedstawicieli puławian należeli [[Roman Zambrowski]] i [[Leon Kasman]]. Orientacja "puławska" skupiała głównie działaczy czynnych w pierwszym dziesięcioleciu Polski Ludowej. Do związanych z "puławianami" zaliczano również działaczy takich jak [[Jerzy Albrecht]], [[Antoni Alster]], [[Celina Budzyńska]], [[Tadeusz Daniszewski]], [[Ostap Dłuski]], [[Edward Gierek]], Romana Granas, [[Piotr Jaroszewicz]], Helena Jaworska, Julian Kole, [[Wincenty Kraśko]], Stanisław Kuziński, Władysław Matwin, Jerzy Morawski, Marian Naszkowski, [[Roman Nowak]], Mateusz Oks, Józef Olszewski, [[Mieczysław Popiel]], [[Jerzy Putrament]], [[Mieczysław Rakowski]], [[Adam Schaff]], [[Artur Starewicz]], Stefan Staszewski, [[Jerzy Sztachelski]], [[Michalina Tatarkówna-Majkowska]], Roman Werfel, [[Janusz Zarzycki]]<ref>[[Jerzy Eisler]], ''Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989'', BGW, Warszawa 1992, str. 61. ISBN 83-7066-208-0</ref>. "Puławianie" wyrobili sobie opinię "dogmatyków i [[Stalinizm|stalinowców]]"<ref name="63eisler">[[Jerzy Eisler]], ''Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989'', BGW, Warszawa 1992, str. 63. ISBN 83-7066-208-0</ref>.
 
Koteria puławian była opozycyjna wobec [[natolińczycy|natolińczyków]]. Puławianie po śmierci [[Józef Stalin|Stalina]] zaczeli dążyć do liberalizacji systemu [[realny socjalizm|realnego socjalizmu]]. Zmiana ich orientacji była oceniana jako nieszczera i nieprawdziwa, służąca zachowaniu stanowisk i pozycji w państwie<ref name="63eisler" />. Z czasem za "puławianami" opowiedział się ówczesny I sekretarz PZPR [[Edward Ochab]]<ref>[[Jerzy Eisler]], ''Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989'', BGW, Warszawa 1992, str. 62. ISBN 83-7066-208-0</ref>. Po wydarzeniach [[Poznański Czerwiec 56|Poznańskiego Czerwca]] poparli kandydaturę [[Władysław Gomułka|Władysława Gomułki]] na pierwszego sekretarza PZPR.
 
Walkę między natolińczykami a puławianami opisał Witold Jedlicki w broszurze "Chamy i Żydy".