III Korpus Polski w Rosji: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 118 bajtów ,  10 lat temu
→‎Działania: drobne merytoryczne
(→‎Działania: drobne merytoryczne)
(→‎Działania: drobne merytoryczne)
 
==Działania==
Poczynając od [[15 lutego]] 1918 roku przystąpił on, w oparciu o uzyskaną bazę, do działań mających na celu obronę polskiego stanu posiadania na Ukrainie. Jednocześnie zarządził koncentracje zorganizowanych już oddziałów na Ukrainie w rejonie Antonin i [[Winnica (miasto)|Winnicy]]. Zwierzchnikami politycznymi nad formacjami III Korpusu byli [[porucznik]] [[Władysław Raczkiewicz]], występujący w imieniu [[Rada Regencyjna|Rady Regencyjnej]] oraz [[Tadeusz Hołówko]] z ramienia [[Polska Organizacja Wojskowa|POW]]. Na podstawie decyzji Raczkiewicza w Korpusie następują zmiany personalne. Dowódca zostaje gen. [[Aleksander Osiński]], szefem sztabu płk. [[Przemysław Barthel de Weydenthal|Barthel de Weydenthal]]. Korpus brał udział w walkach z oddziałami Czerwonej Gwardii wspólnie z jednostkami ukraińskimi. Dowództwo korpusu podejmowało próby porozumienia się z rządem [[Ukraińska Republika Ludowa|Ukraińskiej Republiki Ludowej]], ale wobec złożoności sytuacji do porozumienia nie doszło. Również umowa między III Korpusem, a dowództwem austriackim z [[22 czerwca]] [[1918]] nie została wprowadzona w życie.
 
We wciąż niezorganizowanym i rozrzuconym po całym niemal Prawobrzeżu Korpusie było zaledwie około 2000 ludzi. Tadeusz Hołówko, który właśnie przybył do Antonin, próbował przekonać generała Michaelisa o niewłaściwości jego poczynań i nawet zobowiązał go do połączenia rozproszonych oddziałów z [[II Korpus Polski w Rosji|II Korpusem]], który znajdował się wówczas w [[Soroki|Sorokach]]. Michaelis nie miał zamiaru dotrzymać obietnic. Nadal gubił wojsko w walkach z chłopstwe, bandami i oddziałami [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], a gdy na Ukrainę wkroczyły wojska niemieckie przeniósł się do Kijowa, gdzie zaczął rokowania z Niemcami.
107 753

edycje