Otwórz menu główne

Zmiany

Rozmiar się nie zmienił ,  9 lat temu
zamiana pliku Byzantium1170lightpurple + seljuks.png na wersję wektorową
Tymczasem w trakcie sześcioletniego bezkrólewia dominującą siłą w Anatolii stało się inne tureckie państwo, [[Daniszmendydzi]], które zajmowało jej północną i południową część, podczas gdy Rum zajmował część południową i zachodnią. Na razie jednak ci naturalni rywale sprzymierzyli się przeciwko [[I wyprawa krzyżowa|pierwszej wyprawie krzyżowej]], co nie zapobiegło ich klęsce w [[bitwa pod Doryleum (1097)|bitwie pod Doryleum]] w roku [[1097]], i utracie przez sułtanat swojej stolicy oraz szeregu terytoriów wzdłuż wybrzeży [[Morze Egejskie|Morza Egejskiego]] i [[Morze Czarne|Czarnego]] na rzecz Bizancjum. Wtedy to z konieczności Kilidż Arslan przeniósł stolicę sułtanatu do Konii (greckie Ikonion), gdzie miała pozostać już do końca jego dziejów. Późniejsza ekspansja Kilidż Arslana na wschód, kosztem Daniszmendydów, doprowadziła go ostatecznie tak samo jak dziada i ojca do konfliktu z Wielkimi Seldżukami. Zginął walcząc z nimi w roku [[1107]] w bitwie nad rzeką [[Chabur]], dopływem [[Eufrat]]u w północnej [[Mezopotamia|Mezopotamii]].
 
[[Plik:Byzantium1170lightpurple + seljuks.PNGsvg|thumb|240px|rightt|Bizancjum (fiolet) i Sułtanat Rum (zieleń) około roku 1170]]
Daniszmendydzi stali się teraz największą potęgą w Anatolii, a sułtanat został zredukowany do niewielkiego okręgu wokół Konyi, znajdującego się pod ich protektoratem. Na szczęście dla Rumu musieli oni także walczyċ z Bizancjum, które przeszło do ofensywy po okresie wojen z Krzyżowcami. Ponadto po śmierci w roku [[1134]] właściwego założyciela ich państwa, [[Kumusztakin]]a, Daniszmendydzi stopniowo zaczęli pogrążaċ się w coraz głębszej anarchii. Ostatnie kilkanaście lat panowania [[Masud I|Masuda]], który doszedł do władzy dzięki pomocy Daniszmendydów w roku [[1116]], to ciągła ekspansja ich kosztem. Tę politykę kontynuował po dojściu do władzy w roku [[1155]] także jego syn, [[Kilidż Arslan II]], który w celu uzyskania spokoju ze strony Bizancjum w roku [[1162]] uznał się jego lennikiem i zobowiązał do oddania części terytorium - do czego jednak nigdy nie doszło.