Żmija zygzakowata: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1926 bajtów ,  9 lat temu
m
Wycofano edycje użytkownika 83.31.20.143 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Luckas-bot.
m (Wycofano edycje użytkownika 83.31.20.143 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Luckas-bot.)
; Pokarm : Głównym pokarmem żmij są małe ssaki owadożerne (ryjówki, krety) oraz [[gryzonie]] (myszowate, nornikowate). Poluje także na [[żaba|żaby]], [[jaszczurki]], pisklęta [[ptaki|ptaków]] oraz owady (prostoskrzydłe, biegaczowate). Młode odżywiają się głównie owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz młodymi płazami i jaszczurkami.
 
; Zachowanie :
[[antytoksyna|antytoksyny]] końskiej.
 
Tryb życia dzienny. Chętnie przebywa pod kamieniami, krzewami lub wśród korzeni drzew. Najczęściej ucieka przed napastnikiem, atakuje w sytuacji, gdy jest osaczona. Najpierw jednak zazwyczaj głośno syczy, stosunkowo rzadko kąsa.
 
; Rozmnażanie :
 
[[Jajożyworodność|Jajożyworodna]] (stąd pochodzi nazwa łacińska ''Vipera''). Pora godowa przypada na kwiecień-maj. Samce toczą rytualne walki przypominające zapasy. Walczące osobniki oplatają się wokół siebie - unoszą przednie części do góry i każdy z nich usiłuje przygnieść przeciwnika do ziemi. Zaloty oraz sama kopulacja są długotrwałe (kilka godzin). Samica rodzi 5-15 młodych, które od początku prowadzą samodzielny tryb życia.
 
; Występowanie :
Żmija zygzakowata występuje na terenach od północno-zachodniej [[Francja|Francji]] po wschodnią [[Syberia|Syberię]] i [[Sachalin]]. W [[Skandynawia|Skandynawii]] przekracza koło podbiegunowe, a na południe sięga do [[Włochy|Włoch]] i [[Azja Mniejsza|Azji Mniejszej]]. W [[Polska|Polsce]] występuje na całym obszarze, w kilku odmianach, z których najbardziej charakterystyczne są: jasna (szara lub rudobrązowa z czarnym zygzakiem wzdłuż całego grzbietu) i czarna.
 
Żmija zygzakowata podlega [[Lista gatunków zwierząt objętych ścisłą ochroną w Polsce|ochronie prawnej]].
 
; Działanie jadu i leczenie ukąszeń : [[Jad]] żmii zygzakowatej jest mieszaniną kilku toksyn o różnorakim działaniu: uszkadzającym [[układ nerwowy]], powodującym [[martwica|martwicę]] tkanek, zmniejszającym [[krzepliwość]] krwi, zmiany rytmu pracy [[serce|serca]]. Po [[Ukąszenie|ukąszeniu]] na skórze poszkodowanego pozostają dwie charakterystyczne ranki. Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Jednakże nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla zdrowego dorosłego człowieka. [[Leczenie]] swoiste polega na podaniu [[antytoksyna|antytoksyny]] końskiej.
 
== Synonimy ==
532

edycje