Czameria: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 314 bajtów ,  10 lat temu
dodaję informacje liczbowe, zaczerpnięte z podanych, albańskich linków, o ofiarach walk pomiędzy Grekami, a Albańczykami.
(Doprecyzowuję rys historyczny.)
(dodaję informacje liczbowe, zaczerpnięte z podanych, albańskich linków, o ofiarach walk pomiędzy Grekami, a Albańczykami.)
W [[1913]] r. na kończącej [[wojny bałkańskie]] konferencji londyńskiej, mocarstwa zdecydowały przekazać większość tego obszaru Grecji, natomiast po stronie albańskiej znalazła się niewielka część obszaru Czamerii, z miastem [[Konispol]]. W myśl uzgodnień mocarstw, w latach [[1923]]-[[1930]] dokonano [[Wymiana ludności między Grecją i Turcją|wymiany ludności]] między Grecją i Turcją, z wyznaniem, jako jedynym kryterium uznawania narodowości. W ten sposób przymusowo przesiedlono do Turcji także kilkanaście tysięcy muzułmanów z Czamerii - rodzin uznanych przez Greków za szczególnie niepożądane. Uwzględniający kategorię językową i religijną grecki spis powszechny z [[1928]] r. określał liczbę albańskojęzycznych muzułmanów w całym państwie na 19 198 osób, z czego 17 008 zamieszkiwało zachodnią część Epiru.<ref>Resultats statistiques du rencensement de la population de la Grece du 15-16 mai 1928, Athenes 1933, vol. IV.</ref>
 
W trakcie [[Wojna grecko-włoska 1940-1941|wojny grecko-włoskiej 1940-41]] znaczną część Albańczyków - mężczyzn internowano, wysyłając ich na greckie wyspy. Po wspólnej agresji Włoch i Niemiec, wskutek przymusowych dostaw żywności do Rzeszy oraz brytyjskiej blokady kontynentalnej, Grecję ogarnęła klęska głodu, implikując śmierć ponad 300 tysięcy ludności. Muzułmanie często zaciągali się wtedy do pro-hitlerowskich formacji zbrojnych - co umożliwiało uniknięcie przez rodzinę głodu - całymi wioskami, stając się celem ataków greckich partyzantów. W końcowym okresie wojny muzułmanie padli też ofiarą wypędzeń <ref>http://www.cameriainstitute.org/en/history Chameria</ref>, organizowanych przez rojalistyczną partyzantkę grecką, ściśle współpracujego z Brytyjczykami generała Napoleona Zerwasa. W rokutrakcie 1948,walk ludnośći małych miejscowości Czameriiwypędzeń, podobniew jakźródłach ponadalbańskich 800określonych tysięcyjako ludności całej północnej Grecjiludobójstwo, podległazginąć przymusowemumiało wysiedleniu2909 do dużych miastosób, w trakcietym [[Wojna11,7% domowastanowiły wkobiety Grecji|greckieji wojny domowej]]dzieci. Większość z nich nigdy nie powróciła do swychZdaniem miejscowościGreków, częstoproporcja emigrowanota pozawskazuje Grecję.raczej Przezna dziesięcioleciatypowy okresuwynik powojennego utrudnionewalk, aprowadzonych częstow niemożliwe było publiczne posługiwanie się językiem albańskimmiejscowościach, nawetniż wzamierzone wypadkuludobójstwo. prawosławnych Czamów.
 
Po II wojnie światowej, w roku 1948, ludność małych miejscowości Czamerii, podobnie jak ponad 800 tysięcy ludności całej północnej Grecji, podległa przymusowemu wysiedleniu do dużych miast, w trakcie [[Wojna domowa w Grecji|greckiej wojny domowej]]. Większość z nich nigdy nie powróciła do swych miejscowości, często emigrowano poza Grecję. Przez dziesięciolecia okresu powojennego utrudnione, a często niemożliwe było publiczne posługiwanie się językiem albańskim, nawet w wypadku prawosławnych Czamów.
 
Czamem był [[Ali Pasza z Tepeleny]] (1741-1822), zwany Lwem Janiny; z Czamerii pochodziło wielu działaczy [[Albańskie odrodzenie narodowe|albańskiego odrodzenia narodowego]]: m.in. [[Abedin Dino]] (1843-1908), [[Hoxha Tahsin]] (1811-1881), Osman Taka (zm. 1887).
8232

edycje