Manuel Álvarez Bravo: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 37 bajtów ,  9 lat temu
poprawa linków, drobne redakcyjne, dopracować! WP:SK
(poprawa linków, drobne redakcyjne, dopracować! WP:SK)
{{Dopracować|styl|wer}}
'''Manuel Álvarez Bravo''' (ur. [[2 lutego]] [[1902]] w [[Meksyk (miasto)|Meksyku]], zm. [[19 października]] [[2002]]) – [[Meksyk|meksykańskimeksyk]]ański [[fotografia|fotograf]].
 
== Biografia ==
Pochodził z rodziny w której interesowano się sztuką. Początkowo wybrał zawód ekonomisty. Zdawał jednak na studia do Akademii Sztuk Pięknych w San Sebastian.
Pochodził z rodziny w której interesowano się sztuką. Początkowo wybrał zawód ekonomisty. Zdawał jednak na studia do Akademii Sztuk Pięknych w [[San Sebastian]]. Pierwsze kroki jako fotograf Manuel wykonał pod protekcją [[Hugo Brehma]], który wprowadził go w tajniki ciemni i namówił na zakup pierwszego aparatu. W 1925 przeprowadził się do [[Oaxaca]], gdzie dwa lata później w 1925 roku doceniono jego prace w lokalnym konkursie. W tym samym roku wszedł w związek małżeński z [[Lola|Lolą Alvarez Bravo]], (jej prawdziwe imię brzmi Dolores Martinez de Anda), którą uczył pracy fotografa. W 1927 roku powraca do Ciudad de Mexico gdzie otwiera galerię i wystawia prace twórców takich jak [[Rufino Tamayo]], [[José Clemente Orozco]], [[Diego Rivera]] i [[Frida Kahlo]].
Pierwsze kroki jako fotograf Manuel wykonał pod protekcją [[Hugo Brehma]], który wprowadził go w tajniki ciemni i namówił na zakup pierwszego aparatu.
W 1925 przeprowadził się do [[Oaxaca]], gdzie dwa lata później w 1925 roku doceniono jego prace w lokalnym konkursie. W tym samym roku wszedł w związek małżeński z [[Lola|Lolą Alvarez Bravo]], (jej prawdziwe imię brzmi Dolores Martinez de Anda), którą uczył pracy fotografa.
W 1927 roku powraca do Ciudad de Mexico gdzie otwiera galerię i wystawia prace min. :[[Rufino Tamayo]], [[José Clemente Orozco]], [[Diego|Diego Rivera]] i [[Frida|Fridy Kahlo]].
 
Po rewolucji w latach 30, licznie przybywali do Meksyku zagraniczni artyści w pogoni za polityczną i twórczą wolnością. Z Europy powrócił Diego Rivera, wokół którego organizowało się życie artystycznej bohemy. [[Jose Vasconcelos]] minister edukacji w rządzie prezydenta [[Álvaro Obregón|Obregóna]] oficjalnie sponsorował program powstawania murali w który zaangażowany byli Diego Rivera, [[David Alfora Siqueiros]] i José Clemente Orozco. Starał się by ustanowiono jednolitą tożsamość kulturową Meksykanów, a miasto [[Meksyk (miasto)|Meksyk]] było centrum wymiany artystów i intelektualistów z całego świata. Już na początku lat trzydziestych do stolicy Meksyku zaczęli ściągać artyści róznież z Ameryki Północnej, m.in. [[Edward Weston]] wraz z Tiną Modotti.
[[Jose Vasconcelos]] minister edukacji w rządzie prezydenta [[Obregóna]] oficjalnie sponsorował program powstawania murali w który zaangażowany był [[Diego Rivera]], [[David Alfora Siqueiros]] i [[José Clemente Orozco]]. Starał się by ustanowiono jednolitą tożsamość kulturową Meksykanów, a miasto [[Meksyk (miasto)|Meksyk]] było centrum wymiany artystów i intelektualistów z całego świata.
Już na początku lat trzydziestych do stolicy Meksyku zaczęli ściągać artyści róznież z Ameryki Płn. np. [[Edward Weston]] wraz z kochanką a następnie żoną włoską fotografką [[Tina|Tiną Modotti]]
 
Pierwszą profesjonalną pracą Alvareza jako fotografa była praca freelancera dla ''Mexican Folkways''-, magazynmagazynu ten był poświęconypoświęconego kulturowej historii Meksyku, skupiałi skupiającego się na tematach takich jak tradycyjna muzyka i rytuały min. pogrzebowe. Manuel uzyskał tę posadę dzięki wysiłkom jego przyjaciółki i koleżanki po fachu- Tinie Modotti. Oboje Modotti i Weston byli zatrudnieni przez Mexican Folkways, ale gdy Modotti w 1930 została deportowana z politycznych powodów, Manuel sam kontynuował jej działalność, fotografując murale[[mural]]e oraz portrety artystów i muzyków.
 
W latach dwudziestych Alvarez Bravo przyglądał się eksperymentom fotograficznym Edwarda Westona. Ten pokazywał, że fotografia mogłaby pretendować do statusu sztuki wtedy, kiedy czerpiemy korzyści z bezpośredniego opisywania dyskretnych elementów świata materialnego. Alvarez Bravo zrealizował idee Westona w późnych latach 20 jego fotografie z tego okresu pokazują zbliżenia na architekturę, naturę, życie codzienne aż do dramatycznych kompozycji. W latach 30 swoje zainteresowania skierował w stronę miejskiego krajobrazu. Chętniej niż abstrakcje wolał fotografować sceny z ówczesnego życia w mieście [[Meksyk (miasto)|Meksyk]].
W latach dwudziestych Alvarez Bravo przyglądał się eksperymentom fotograficznym Edwarda Westona.
Ten pokazywał, że fotografia mogłaby pretendować do statusu sztuki wtedy, kiedy czerpiemy korzyści z bezpośredniego opisywania dyskretnych elementów świata materialnego.
Alvarez Bravo zrealizował idee Westona w późnych latach 20 jego fotografie z tego okresu pokazują zbliżenia na architekturę, naturę, życie codzienne aż do dramatycznych kompozycji. W latach 30 swoje zainteresowania skierował w stronę miejskiego krajobrazu. Chętniej niż abstrakcje wolał fotografować sceny z ówczesnego życia w mieście [[Meksyk (miasto)|Meksyk]].
 
W 1932 roku zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galeria Posada, którą [[Xavier Villaurrutia]] opatrzył tekstami. W salach Pałacu Sztuk Pięknych w Meksyku dzielił wystawę z [[Henry Cartier|Cartierem Bresson]].
W salach Pałacu Szryk Pięknych w Meksyku dzielił wystawę z [[Henry Cartier|Cartierem Bresson]].
W 1934 realizuje długometrażowy film ''Tehuantepec'', i którtkometrżowe ''Lon tigres de Coyoacan'', ''La vida cotidiana de los peros'', ''Cuanta sera la oscuridad?'' i ''El obrero''.
Przyjaźnił się z Andre Bretonem, co zaowocowało wydaniem katalogu z wystawy ''Surrealista Internacional'' w 1939 roku z tekstami Bretona o surrealiźmie. W 1936 roku wystawiał w galerii Hipocampo poety [[Xavier|Xaviera Villaurrutia]].
W tym okresie twórczości Manuel Alvarez Bravo odkrywał nowe rozwiązania fotograficzne, które oddalały go od drogi wypracowanej przez jego poprzedników. Posługiwał się elementami które np. poprzez sugestywne tytuły – opierające sie na tradycji i kulturze meksykańskiej- wpływały na odbiorcę.
 
Przyjaźnił się z Andre Bretonem, co zaowocowało wydaniem katalogu z wystawy ''Surrealista Internacional'' w 1939 roku z tekstami Bretona o surrealiźmie. W 1936 roku wystawiał w galerii Hipocampo poety [[Xavier|Xaviera Villaurrutia]]. W tym okresie twórczości Manuel Alvarez Bravo odkrywał nowe rozwiązania fotograficzne, które oddalały go od drogi wypracowanej przez jego poprzedników. Posługiwał się elementami które np. poprzez sugestywne tytuły – opierające sie na tradycji i kulturze meksykańskiej- wpływały na odbiorcę.
W 1943- 1959 zostaje przyjęty do organizacji producentów kinomatograficznych (Sección de Tecnicos y Manuales del Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematografica de Mexico).Gdzie pracował z reżyserami takimi jak John Ford, Luis Bunuel.
W tym okresie pokazał swoją dojżałość artystyczną. Posługiwał się takimi sposobami umacniania obrazu jak: ostre kontrasty, odosobnienie detali, uporządkowanie z geometrycznym rygorem. Manipulował w obraz, prowadził dwuznaczną grę z odbiorcą, nakłaniał go do ujrzenia rzeczy codziennych "nowymi oczami" i do nadania im własnych znaczeń.
 
W 1943- 1959 zostaje przyjęty do organizacji producentów kinomatograficznych (Sección de Tecnicos y Manuales del Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematografica de Mexico).Gdzie, gdzie pracował z reżyserami takimi jak John Ford, Luis Bunuel.
W 1959 porzuca świat kina i organizuje Fondo Editorial de la Plastica Mexicana w której współpracuje do roku 1980.
 
W tym okresie pokazał swoją dojżałośćdojrzałość artystyczną. Posługiwał się takimi sposobami umacniania obrazu jak: ostre kontrasty, odosobnienie detali, uporządkowanie z geometrycznym rygorem. Manipulował w obraz, prowadził dwuznaczną grę z odbiorcą, nakłaniał go do ujrzenia rzeczy codziennych "nowymi oczami" i do nadania im własnych znaczeń.
===Wystawy i nagrody===
 
W 1959 porzuca świat kina i organizuje Fondo Editorial de la Plastica Mexicana, w której współpracuje do roku 1980.
 
=== Wystawy i nagrody= ==
Podczas ponad 80 letniej twórczości Manuel Alvarez Bravo miał wiele wystaw i publikacji, otrzymał również liczne nagrody:
* 1932 roku zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galeria Posada,
* 1936 roku wystawiał w galerii Hipocampo poety Xaviera Villaurrutia,
* 1945 realizuje wystawę ''La fotografia como arte'' w Centrum Sztuki Współczesnej w Meksyku (Centro del arte moderno),
* 1968 wystawa w Pałacu Sztuk Pięknych (Pallacio de Bellas Artes),
* 1971 redaguje książkę ''Lo efimero y eterno en el arte popular mexicano'',
* 1972 galeria Witkin w Nowym Jorku zaprasza go do wystawiania aż do 2000 roku,
* 1973 przekazuje zdjęcia do Instytutu Narodowego Sztuk Pięknych, Pańswto meksykańskie nabywa 400 zdjęć,
* 1975 i w 1977 roku wystawia w galerii Juan Martin w Meksyku, gdzie otrzymuje nagrode Nacional de Artes w Meksyku,
* 1978 wystawia w Corconan Gallery of Art, Waszyngtonie,
* 1980 przygotował kolekcje zdjęć dla Fundación Cultural Televisa, są to prace najważniejsze które powstawały podczas jego podróży. Kolekcja zostaje pokazana na otwarciu muzeum fotografii w 1986 roku (Museum de Fotografia) w Meksyku, a następnie została opublikowana w trzech tomach pod tytułem ''Luz y tiempo'' w 1995 roku,
* 1981 roku uczestniczył z spotkaniu w Arles, otrzymuje nagrodę rządu francuskiego i Order des Arts el Lettres,
* 1982 roku publikuje książkę ''Aparición de Instante y Revelación'' wraz z 32 wierszami [[Octawio|OctawiaOctavio Paz|Octavia Paza]] i 71 zdjęciami Alvareza Bravo,
* 1983 ''Suenos, visones, metaforas'' wystawa w muzeum w Jerozolimie w Izraelu,
* 1984 otrzymuje Miedzynarodową Nagrodę przyznawaną przez [[Fundację Hasselblad]] w Szwecji,
* 1986 wystawa w Muzeum sztuki w Paryżu,
* 1987 otrzymuje nagrodę Mistrza fotografii ICP w Nowym Jorku w 1987 roku,
* 1990 Muzeum Fotografii w San Diego, California,
* 1992 ''Por puro placer'' w Galerii Juan Martin, Retrospektywa organizowana przez MuzeumMusée dde l'Elysee,Elysée Lausanne.w Lozannie,
* 1997 wystawa retrospektywna w Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku "Variaciones 1995- 1997". Centrum obrazu w Meksyku, oraz retrospektywa prac w Galerii Agathe Gaillard w Paryżu,
* 1998 ''El gran tianguis'' w Galerii Juan Martin w Meksyku,
* 2001 ''En el umbral del signo'' w Galerii Juan Martin w Meksyku,
* 2002 retrospektywa prac w Narodowym Instytucie Sztuk Pięknych.
 
=== Mestizaje= ==
Hiszpański termin [[''mestizaje]]'' nawiązuje do źródeł jego inspiracji fotograficznej i oddaje charakterystykę wielowarstwowości znaczeń, którymi posługuje się Manuel Alvarez Bravo. Historycznie słowo ''mestizaje'' nawiązuje do rasowej i kulturowej mieszanki europejskich i amerykańskich elementów połączonych z rodzimą tradycją Meksykańskąmeksykańską lat 20 i 30.
 
Hiszpański termin [[mestizaje]] nawiązuje do źródeł jego inspiracji fotograficznej i oddaje charakterystykę wielowarstwowości znaczeń, którymi posługuje się Manuel Alvarez Bravo. Historycznie słowo mestizaje nawiązuje do rasowej i kulturowej mieszanki europejskich i amerykańskich elementów połączonych z rodzimą tradycją Meksykańską lat 20 i 30.
[[Octavio Paz]], laureat [[Nagroda Nobla|Nagrody Nobla]] i wieloletni przyjaciel artysty, opisywał zdjęcia Alvareza Bravo jako momenty objawienia a nie historie. Są to „rzeczywistości w rotacji, chwilowe trwałości” na krawędzi zniknięcia (The Museum of Modern Art, New York).
 
 
 
 
== Linki zewnętrzne ==
{{commons|Manuel Álvarez Bravo}}
* [http://www.masters-of-photography.com/A/alvarez_bravo/alvarez_bravo.html Galeria fotografii]
* [http://www.profotos.com/education/referencedesk/masters/masters/manuelalvarezbravo/manuelalvarezbravo.shtml Biografia Manuela Álvareza Bravo] {{lang|en}}
 
{{fotografia stub}}
{{DEFAULTSORT:Alvarez Bravo, Manuel}}
[[Kategoria:Meksykańscy fotograficy]]
[[Kategoria:Stulatkowie]]
[[kategoriaKategoria:urodzeniUrodzeni w 1902]]
[[kategoriaKategoria:zmarliZmarli w 2002]]
 
[[de:Manuel Álvarez Bravo]]