Dziryt: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1265 bajtów ,  14 lat temu
Uzupełnienie opisu.
m (usunięcie 'stuba')
(Uzupełnienie opisu.)
Dziryt (tur.) - rodzaj [[broń_drzewcowa|broni drzewcowej]], rodzaj [[włócznia|włóczni]] znany od czasów prehistorycznych. Dziryt przeznaczony był do miotania lub do walki wręcz, używany był także do polowań. Broń ta była popularny w [[Indie|Indiach]], w [[Persja|Persji]], na [[Kaukaz|Kaukazie]], w [[Turcja|Turcji]], [[Arabia|Arabii]], w [[Afryka Północna|Afryce Północnej]], sporadycznie na [[Węgry|Węgrzech]] i w [[Polska|Polsce]] oraz na [[Ruś|Rusi]]. Najczęściej dziryt składał się z czwór-grannego stalowego grotu długości 15cm osadzonego na drzewcu długości około 70-90cm. Drzewiec miał na tylcu okucie lub metalowe pióro działające jako statecznik podczas lotu. Dobrze wyważony dziryt pozwalał na celny rzut na odległość kilkudziesięciu metrów. Zwykłe dwa lub trzy dziryty noszono w płaskim kołczanie pokrytym skórą i oprawianym w metal, dołączając czasami do kompletu nóż myśliwski; Turcy i Tatarzy nazywali taki kołczan dżeritem lub dżitem. W Indiach i Persji luksusowe odmiany dzirytu sporządzano w całości w całości ze [[stal damasceńska|stali damasceńskiej]], zdobiąc je złotem. W [[Turcja|Turcji]] dziryt miały groty trój- bądź czwór-granne osadzone na metalowych prętach obłożonych rogiem; na terenie Afryki drzewca dzirytów pokrywano czasami skóra wężową. W róznych[[Kraje muzułmańskie|krajach muzułmańskich]] popularny był rodzaj turnieju na dziryty, zwany dżarodbazi (arab).
Dziryt (tur.) - rodzaj [[broń_drzewcowa|broni drzewcowej]], rodzaj [[włócznia|włóczni]] znany od czasów prehistorycznych. Charakterystyczną cechą jest stosunkowo niewielka długość drzewca (ok. 70-90 cm).
 
[[Kategoria:Broń biała]]
1

edycja