Edward Pawłowski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 10 bajtów ,  9 lat temu
m
poprawa linków
(drobne redakcyjne)
m (poprawa linków)
''' Udział w wojnie z bolszewikami '''<br>
We Francji docierają do niego informacje o wydarzeniach w Poznaniu, dlatego nie czekając na powrót do Polski, już w Paryżu 10 sierpnia 1919 r. zgłosił się do Polskiej Misji Wojskowej i w dniu 4 września 1919r poprzez Włochy i Czechosłowację dotarł do Polski. Po zgłoszeniu się na Stacji Zbornej w Warszawie został wysłany 20 września 1919r. do D.O.Gen. w Poznaniu, gdzie otrzymał przydział do 8 Pułku Strzelców Wielkopolskich, z którym od 20.9.1919 do 6.3.1920 walczył na froncie Wielkopolskim, jako dowódca 5 kompanii. Pułk ten został później przemianowany na [[62 Pułk Piechoty]]. 14 czerwca 1920 r. bierze udział w bitwie pod Berezyna i za zdobycie mostu na rzece S(nieczytelne) otrzymuje później (15.12.20r.) awans na porucznika. W dniu 19 września 1920 pomimo ciężkich walk zdobywa wioskę Nowosiłki za co otrzymuje [[Order Virtuti Militari]] V kl. nr 4664. Już dnia następnego walczy pod Sienosielcami. Początkowo w wyniku ognia krzyżowego nieprzyjacielskiej pancerki oddział
musiał się wycofać ale uderzył ponownie biorąc jeńców i dwa karabiny maszynowe. Za czyn ten otrzymał [[Krzyż Walecznych]]. W trzy dni później tj. 23.9.1920 r. za zdobycie wzgórza 205 na wschód od Świsłoczy w wyniku czego nieprzyjaciel wycofał się na stronę [[Wołkowysk|Wołkowyska]] otrzymał ponownie Krzyż Walecznych. W okresie tym d-cą II Baonu był por. Pławinski; D-ca Pułku [[Władysław Grabowski(wojskowy)|płk.Władysław Grabowski]]; D-ca Brygady płk .Gałecki; D-ca Dyw .gen-por. Jung, a D-c Frontu (4 Armii) gen-por. Skierski.
 
W ramach 62 Pułku brał czynny udział [[Wojna polsko-bolszewicka|w walkach przeciwko bolszewikom]] na froncie wschodnim (w ofensywie ukraińskiej oraz litewsko-białoruskiej) skąd nastąpił odwrót do Warszawy. Od 21 grudnia 1920 do 3 stycznia 1921 r. przebywa na terenie garnizonu jako d–ca 5 Kompanii, a następnie od 4 stycznia do
58

edycji