Dipole odbijające: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 10 bajtów ,  9 lat temu
m
Wikipedia Check error 53 fix. Report any bugs in en:User talk: Magioladitis using AWB (7507)
m (→‎II wojna światowa: drobne redakcyjne)
m (Wikipedia Check error 53 fix. Report any bugs in en:User talk: Magioladitis using AWB (7507))
Pierwsi lotnicy, jacy zostali zaznajomieni z Window, należeli do 76 Dywizjonu RAF. Dwadzieścia cztery załogi zostały poinstruowane, jak wyrzucać w 1-minutowych odstępach pęki pasków metalizowanego papieru (chodziło o to, że papier, jako lżejszy, dłużej będzie utrzymywał się w powietrzu, przedłużając efekt) przez otwory do strzelania flar. Rezultaty okazały się nadzwyczajne. Naprowadzane radarem reflektory niemieckie bezradnie omiatały niebo, działa artylerii przeciwlotniczej strzelały rzadko lub wcale, a nocni myśliwcy, którzy na swych ekranach widzieli tylko zalew fałszywych odbić, nie potrafili odnaleźć brytyjskich samolotów. Znaczna część Hamburga uległa zniszczeniu przy stracie zaledwie 12 bombowców. Sukces spowodował, że samoloty zostały rychło wyposażone w specjalne wyrzutnie chaff, a wiele załóg zabierało do samolotów tyle tej sieczki, ile tylko mogły zmieścić. Trwało to wszystko do czasu, kiedy Niemcy znaleźli na to rozwiązanie.
 
Użycie Window zdezorganizowało działania naprowadzanych z ziemi nocnych myśliwców z tzw. ''"Kammhuber Line"'' (podzielona na sektory 32×20  km linia biegnąca od Danii do zachodniej Francji, gdzie przechwytywano alianckie wyprawy bombowe), które straciły zdolność wykrywania celów, działa artylerii przeciwlotniczej i reflektory uczyniło bezużytecznymi. W końcu zaczęto stosować taktykę o nazwie kodowej ''Wilde Sau'' (''Dzika Świnia''), pomysł pułkownika [[Hajo Herrmann]]a, w myśl którego powołano do życia trzy nowe skrzydła myśliwskie: JG 300, JG 301 i JG 302. Operatorzy naziemni mieli kierować pilotów tych związków w miejsca największej koncentracji chaff (gdzie musiały znajdować się jej źródła), pozwalając im wyszukiwać nieprzyjacielskie bombowce gołym okiem, często w ogniu własnej artylerii przeciwlotniczej. Kilku pilotów tych formacji otrzymało nowe radary typu [[FuG 350 Naxos]].
 
Luftwaffe użyło technologii Düppel w zaledwie sześć tygodni po brytyjskim rajdzie na Hamburg. Niemcy pocięli folię na paski 80×1,9 &nbsp;cm i po raz pierwszy zrzucili ją podczas nalotu w nocy z 7 na 8 października 1943 roku<ref>The Blitz-Then and Now (Volume 3) s.309</ref>. Podczas kolejnych nalotów w roku 1943 i podczas tzw. 'mini-blitzu', który miał miejsce w okresie od lutego do maja 1944 (otrzymał nawet nazwę kodową ''"Operacja Steinbock"''), Düppel dał Niemcom możność ponownie pojawić się nad [[Londyn]]em. Teoretycznie efekt został osiągnięty, ale wobec małej liczby bombowców biorących udział w nalotach i ogromnej przewagi nocnych myśliwców RAF, był daleki od oczekiwań. Brytyjskie myśliwce bez większych przeszkód odnajdywały niemieckie bombowce i Düppel nie mógł im w tym przeszkodzić.
 
==Wojna Falklandzka==
* R.V. Jones: ''Most Secret War: British Scientific Intelligence 1939–1945'', Hamish Hamilton, London 1978, ISBN 0-241-89746-7
{{bibliografia stop}}
 
[[Kategoria:Broń lotnicza II wojny światowej]]
 
[[da:Chaff]]
[[sv:Remsor]]
[[tr:Metal çöp]]
 
[[Kategoria:Broń lotnicza II wojny światowej]]