Otwórz menu główne

Zmiany

data urodzenia
'''Małgorzata Gajewska-Polewczak''' (ur. [[24 kwietniaczerwca]] [[1962]] w [[Grodkowie]]), polska [[hokej na trawie|hokeistka na trawie]], bramkarka, olimpijka.
 
Córka Mariana i Józefy z domu Kadlof, ukończyła Liceum Ogólnokształcące we [[Wrocław]]iu (1981). Treningi hokejowe rozpoczęła w [[1977]] w LKS Rolnik Nysa; w latach 1982-1989 broniła barw Polaru Wrocław, zdobywając trzy tytuły mistrzyni Polski (1982, 1983, 1987). Od 1989 gra w zespole [[Start Brzeziny]], z którym zdobyła kolejne tytuły mistrzowskie, zarówno na otwartym stadionie (1993, 1995, 1996, 2000, 2001, 2002), jak i w hali (1995, 1996, 1997). Znana jest z długowieczności sportowej. Przez większą część kariery grała na bramce, później przekwalifikowała się na rozgrywającego obrońcę; w Starcie Brzeziny pełni rolę grającego trenera.
W zespole narodowym debiutowała 29 czerwca [[1980]] w meczu z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] i wkrótce znalazła się w składzie kadry na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|moskiewskie igrzyska olimpijskie]] (1980). Wystąpiła we wszystkich pięciu meczach turnieju olimpijskiego (w tym meczu otwarcia z [[Zimbabwe]], będącym debiutem kobiecego hokeja na igrzyskach); Polska poniosła pięć porażek i zajęła ostatecznie ostatnie, 6. miejsce. Gajewska rozegrała do [[1998]] 34 mecze w zespole narodowym jako bramkarka. Powróciła do reprezentacji w [[2001]], ale mecze z Włochami i Białorusią rozegrała nie w bramce, ale na obronie.
 
W 1981 uhonorowana tytułem Mistrzyni Sportu, jako pierwsza Polka uzyskała uprawnienia sędziego międzynarodowego. Otrzymała także dyplom uznania [[Międzynarodowy Komitet Olimpijski|Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego]]. Była nagradzana za działalność popularyzatorską na rzecz hokeja. Zamężna (mąż Mieczysław Polewczak), ma dwie córki (Paulinę, ur. 1990, i Monikę, ur. 1998, które biorą przykład z matki i także grają w hokeja na trawie).
 
===Linki zewnętrzne===
Anonimowy użytkownik