Ferdinand Neuling: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 45 bajtów ,  9 lat temu
m
poprawa linków, WP:SK
m (int., lit.)
m (poprawa linków, WP:SK)
'''Ferdinand Neuling''' (ur. [[22 sierpnia]] [[1885]] w [[Budziszyn|Budziszynie]]ie, zm. [[20 lutego]] [[1960]] w [[Hildesheim]]), [[Niemcy|niemiecki]] [[generał]], którego dywizja zajmowała we wrześniu 1939 r. [[Katowice]] i polską część [[Górnośląski Okręg Przemysłowy| Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego]].
 
=== Służba przed II wojną światową ===
Do służby w kajzerowskim wojsku wstąpił w [[1905]]. Został wówczas [[chorąży|chorążym]]m w 139. Pułku Piechoty. Rok później awansowano go do stopnia [[porucznik| porucznika]]. Nie dysponujemy danymi odnośnie przebiegu jego służby podczas [[I wojna światowa| I wojny światowej]]. Wiadomo jedynie, że odznaczono go [[Krzyż Żelazny| krzyżami żelaznymi]] pierwszej i drugiej klasy, oraz Krzyżem Rycerskim Królewskiego Saskiego Zakonu św. Henryka oraz Zakonu Albrechta.
W [[1929]]. zostaje awansowany do stopnia [[major| majora]], w [[1933]] do stopnia [[Pułkownik| pułkownika]]. W tym samym roku obejmuje dowództwo 23 Pułku Piechoty.
[[1 stycznia]] [[1939]] zostaje [[generał major|generałem majorem]], w marcu obejmuje dowództwo [[Landwehra|Landwehry]] w Opolu. W przededniu wojny na jej bazie zostaje sformowana 239 Dywizja Piechoty Wehrmachtu (239. Infanterie Division), a Neuling zostaje jej dowódcą. Dywizja, jako jednostka 3 rzutu nie przedstawiała wielkiej wartości bojowej. W jej skład wchodzili [[Ślązacy]], [[Niemcy (naród)|Niemcy]] górnośląscy, mieszkańcy zachodniego (wtedy niemieckiego) [[Górny Śląsk|Górnego Śląska]] .
=== Działania bojowe na Górnym Śląsku we wrześniu 1939 ===
Neulingowi i jego 239. Dywizji Piechoty przydzielono w pierwszych dniach wojny funkcję obrony niemieckiej części [[Górny Śląsk |Górnego Śląska]] przed ewentualną polską [[kontrofensywa|kontrofensywą]]. Jego żołnierze pierwsze dni wojny spędzają w [[Łabędy (dzielnica Gliwic)|lesie łabędzkim]] pod [[Gliwice|Gliwicami]].
[[2 września]] po południu po przemarszu ulicami Gliwic przekraczają granicę polsko-niemiecką w [[Gierałtowice (województwo śląskie)|Gierałtowicach]] i maszerują w kierunku [[Ornontowice|Ornontowic]]. Po drodze dochodzi do pierwszych potyczek z polskimi oddziałami samoobrony, złożonymi głównie z weteranów [[powstania śląskie|powstań śląskich]].
[[3 września]], po tym jak jednostki polskiej [[Armia Kraków|Armii Kraków]] zostały po przegranej bitwie pod [[Wyry|Wyrami]] zmuszone do wycofania się Neuling i jego żołnierze wkraczają do Mikołowa. Tam też dochodzi do wymiany ognia z Polakami.
[[4 września]] rano dywizja wraz z pułkami [[Grenzschutz]]u wkracza do Katowic. Żołnierze Neulinga wchodzą do miasta od południa, przez [[Piotrowice (Katowice)|Piotrowice]], [[Ochojec (Katowice)|Ochojec]], [[Brynów]]. Polscy obrońcy usiłują stawić opór Niemcom opór, m.in. z [[wieża spadochronowa|wieży spadochronowej]], jednak zostaje on szybko przełamany. Po południu przejeżdżające przez Katowice jednostki dywizyjnej artylerii zostają ostrzelane z dachów, ale ostrzał nie wyrządza większych strat. Tego samego dnia żołnierze Neulinga wkraczają do Chorzowa, który od kilku dni usiłowały zdobyć niemieckie bojówki oraz do pozostałych miast okręgu przemysłowego.
Współdziałający z Neulingiem pułk [[Schutzstaffel|SS]] "Germania" zajmuje Mysłowice, Sosnowiec i Dąbrowę Górniczą, dopuszczając się pierwszych aktów terroru na mieszkających tam Żydach. Później żołnierze Neulinga przy udziale miejscowych Niemców, podpalają katowicką [[Synagoga Wielka w Katowicach|synagogę]].
Z Katowic Neuling rusza do Małopolski, następnie jego dywizja przez kilka miesięcy zabezpiecza nową granicę z [[ZSRR]], która po kampanii wrześniowej wytyczono na [[Bug|Bugu]]u.
 
===Działalność po 1939 r.===
 
=== Działalność po 1939 r. ===
Dywizja Neulinga w 1940 r. zostaje przeniesiona w rejon [[Fryburg Bryzgowijski|Freiburga]], gdzie zabezpiecza granicę z Francją. Miesiąc po inwazji na Francję dywizja forsuje [[linia Maginota|linię Maginota]] i zajmuje [[Colmar]] oraz [[Strasburg]]. Następnie dywizja wraca na Śląsk do [[Koźle (Kędzierzyn-Koźle)|Koźla]], gdzie pełni funkcję dywizji szkolnej. Następnie przeniesiona zostaje do Rumunii, skąd ruszyła na podbój ZSRR. Do rozwiązania w [[1942]] dywizja bierze udział w walkach na [[front wschodni (II wojna światowa)|froncie wschodnim]].
 
Sam Neuling w latach [[1941]] - [[1942|42]] pozostaje w rezerwie. Jesienią [[1942]] zostaje jednak dowódcą 62 Korpusu stacjonującego we Francji. Awansowano go równocześnie do stopnia [[generał porucznik| generała porucznika]], zostaje też odznaczony [[Krzyż Rycerski|krzyżem rycerskim]]. Po rozbiciu korpusu przez Amerykanów [[18 sierpnia]] [[1944]] dostaje się do niewoli, którą spędza w obozie jenieckim w Clinton w stanie Missisipi. Wychodzi na wolność po 3 latach, wraca do [[RFN|Zachodnich Niemiec]] i osiedla się w Hildesheim, gdzie umiera w [[1960]] . Nigdy nie postawiono mu zarzutów o zbrodnie, które popełniono na Polakach we wrześniu 1939 na Śląsku.
 
=== Zobacz też ===
* [[Wieża spadochronowa w Katowicach| Obrona wieży spadochronowej w Katowicach]]
 
=== Źródła ===
* Bartosz T. Wieliński [http://miasta.gazeta.pl/katowice/1,35055,1901873.html Jak Niemcy wkraczali do Katowic 4 września 1939] Gazeta Wyborcza Katowice, 06.02.2004
* Bartosz T. Wieliński [http://miasta.gazeta.pl/katowice/1,35053,1912792.html Co działo się na Śląsku przed wkroczeniem niemieckich wojsk do Katowic?] Gazeta Wyborcza Katowice, 13.02.2004