Aleksy (Szepielew): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 17 bajtów ,  9 lat temu
m
→‎Śmierć i kanonizacja: drobne redakcyjne, poprawa linków
m (→‎Śmierć i kanonizacja: drobne redakcyjne, poprawa linków)
 
== Śmierć i kanonizacja ==
Rok przed śmiercią Aleksy podupadł na zdrowiu. Z powodu kłopotów sercowych miał spuchnięte nogi. Przełożeni starca zwolnili go z obowiązku odprawiania codziennej liturgii. Nie zważając na swoją chorobę, dalej przyjmował pielgrzymów, którzy odwiedzali monaster i wstępowali do niego po radę lub błogosławieństwo. W maju 1916 roku Aleksy odwiedził Ionin Monaster Trójcy Świętej i św. Jonasza, gdzie przyjął [[Namaszczenie chorych|ostatnie namaszczenie]] i wyspowiadał się u hieromnicha SierapionaSerapiona. 4 marca 1917 roku Aleksego ostatni raz odwiedził jego spowiednik, Ireneusz, hieromnich [[Monaster św. Trójcy w Kijowie|Pustelni Kitajewskiej]]. 10 marca Szepielew rozdał swoje rzeczy osobiste braciom. 11 marca 1917 roku, w sobotę rano, Aleksy przygotował cerkiew do odprawiania niedzielnej liturgii, w której miał zamiar wziąć udział. Wieczorem tego samego dnia przyszedł do świątyni z zamiarem uczestnictwa w nocnym czuwaniem, jednak poczuł się źle i został przeniesiony do swojej celi, gdzie zmarł za kwadrans dziewiąta.
 
Ciało Aleksego, zgodnie ze zwyczajem zostało przyodziane w mnisie szaty. Rano 12 marca 1917 roku w celi odprawiono nad nim pierwszą panichidę, następnie przeniesiono ciało do cerkwi. Pogrzeb miał miejsce 13 marca 1917 roku. Do Pustelni Gołosiejewskiej przybyli liczni wierni i duchowieństwo kijowskie. Liturgii pogrzebowej przewodniczył przełożony Pustelni PrieobrażeńskiejPrzemienienia Pańskiego, archimandryta AnfimAntym. Na grób dla Aleksego przeznaczono miejsce położone od wschodniej strony Pustelni Gołosiejewskiej, nazwane na cześć [[Ikona Matki Bożej "Życiodajne Źródło"|ikony Matki Bożej "Życiodajne Źródło"]]. 11 września 1917 roku na grobie Aleksego ustanowiono marmurowy krzyż, na której umieszczono inskrypcję: ''Tu pochowane jest spracowane ciało Hieromnicha Aleksego (Szepielewa), starca-duchownego Ławry Kijowsko-Pieczerskiej. Ur. 14 kwietnia 1840 r. – zmarł 11 marca 1917 r.'' Na odwrotnej stronie krzyża wyryto: ''Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie (Mt. 5:3)''. Po wersecie z Ewangelii umieszczono słowa, które Aleksy czesto powtarzał za życia: ''Czym jestem? – ubogim mnichem''. Na dolnej części pomnika z przodu zostały wyryte słowa: ''Dla niezapomnianego ojca kochające go duchowe dzieci''.
 
W 1925 roku metropolitaarcybiskup [[Antoni (Abaszydze)]] wystąpił do [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|władz radzieckich]] z prośbą o pozwolenie przeniesienia szczątków Aleksego. Uzyskał zgodę pod warunkiem, że nie nastąpią z tego powodu zamieszki. W dzień, gdy miała zostać przeniesiona trumna, do grobu Szepielewa przybyli, poza wiernymi, uzbrojeni żołnierze. Na miejsce nowego pochówku przeznaczono grób położony 20 m dalej od murów cerkwi. Obecnie teren, gdzie został pochowany Aleksy, należy do Akademii Gospodarki Wiejskiej.
 
Oddawanie przez prawosławnych czci Aleksemu rozpoczęło się od razu po jego śmierci. Pustelnia Gołosiejewska została zniszczona w okresie sowieckim, jednak grób mnicha pozostał nienaruszony<ref name="Житие"/>. Po [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich#"Przebudowa" i rozpad|upadku komunizmu]] nastąpiło odrodzenie prawosławia na [[Ukraina|Ukrainie]]. W 1993 roku została odbudowana Pustelnia Gołosiejewska. Szczątki Aleksego przeniesiono do cerkwi przy monasterze. 15 (28) lipca 1993 roku, w uroczystość św. [[Włodzimierz I Wielki|Wielkiego Księcia Włodzimierza Równego Apostołom]], po nocnym czuwaniu w cerkwi Trójcy Świętej Ławry Pieczerskiej Aleksy został ogłoszony świętym<ref name="Житие"/>. Jego pamięć obchodzona jest przez Ukraińską Cerkiew Prawosławną 11 (24) marca oraz 21 września (4 października)<ref>''Престольные праздники'', w: [http://archiv.orthodox.org.ua/page-1070.html ''Свято-Покровский Монастырь (Голосеевская Пустынь) '']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>.