Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 113 bajtów, 8 lat temu
m
szablon, poprawa linków
Pochodził z wielodzietnej rodziny bułgarskiej. W wieku 21 lat, po półrocznym pobycie w [[klasztor Stawronikita|klasztorze Stawronikita]] we wspólnocie mniszej na [[Athos]], złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze [[Klasztor Chilandar|Chilandar]], również na Athosie. Po roku przyjął święcenia diakońskie, po czym wrócił do [[Kırklareli]], a następnie w 1839 podjął służbę w cerkwi św. Konstantyna w Stambule. W 1848 z wyróżnieniem ukończył szkołę teologiczną [[Patriarchat Konstantynopolitański|Patriarchatu Konstantynopolitańskiego]] na wyspie [[Chalki]]. Przez rok wykonywał zawód nauczyciela w rodzinnym mieście, a następnie do 1852 w [[Smyrna|Smyrnie]]. Dzięki pomocy rosyjskiego konsula w Smyrnie mógł wyjechać do [[Moskwa|Moskwy]] na studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej, gdzie w 1856 uzyskał tytuł magistra teologii. W czasie nauki służył w różnych cerkwiach Moskwy. Metropolita moskiewski [[Filaret (Drozdow)|Filaret]] udzielił mu święceń kapłańskich. W czasie pobytu w Rosji hieromnich Antym zafascynował się ideami [[słowianofilstwo|słowianofilskimi]].
 
W 1857 wrócił do Stambułu i został [[proboszcz]]em cerkwi przy ambasadzie rosyjskiej oraz wykładowcą historii prawosławia oraz języków [[język cerkiewnosłowiański|cerkiewnosłowiańskiego]] i [[język rosyjski|rosyjskiego]] w szkole teologicznej na Chalki. W 1861 patriarcha konstantynopolitański Joachim II wyświęcił go na metropolitę presławskiego. Antym (Czałykow), już po [[chirotonia|chirotonii]], odmówił jednak wyjazdu do [[Wielki Presław|Presławia]] w akcie protestu przeciw położeniu prawosławnych Bułgarów. W 1862 udał się natomiast do [[Małko Tyrnowo|Małko Tyrnowa]] i [[Kukusz]]a, by protestować przeciw projektowi wprowadzeniu na ziemiach bułgarskich unii kościelnej z Kościołem katolickim.
 
Od 1865 do 1868 był rektorem szkoły teologicznej na Chalki. W kwietniu 1868 został wyznaczony do objęcia [[metropolia widyńska|katedry widyńskiej]]. Jego poprzednik, grecki biskup Paisjusz, musiał opuścić [[Widin]] z powodu protestów wiernych bułgarskich. Oni również zażądali od metropolity Antyma zerwania łączności kanonicznej z Patriarchatem Konstantynopolitańskim. W grudniu 1868 hierarcha symbolicznie nie wymienił imienia patriarchy w odpowiednim momencie Świętej Liturgii, sygnalizując tym samym zaangażowanie się w ruch na rzecz odbudowy [[autokefalia|autokefalicznego]] Kościoła Bułgarskiego. Wziął udział w organizacji Synodu Kościoła Bułgarskiego, a następnie razem z biskupem makariopolskim [[Iłarion Makariopolski|Hilarionem]] i metropolitami łoweckim Hilarionem i płowdiwskim Panaretem opracowywał statut Egzarchatu Bułgarskiego. 3 kwietnia 1872 otrzymał od sułtana [[berat]] potwierdzający, iż władze tureckie uznały go za zwierzchnika Kościoła Bułgarskiego.
== Bibliografia ==
*[http://www.pravenc.ru/text/114146.html Artykuł w Encyklopedii Prawosławnej]
{{Poprzednik Następca|Pop=Powstanie Egzarchatu|Info= Egzarcha Bułgarii 1872-1877|Nast= [[Józef (Jowczew)]]}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1816]]
[[Kategoria:Zmarli w 1888]]