Komisje Rozdawnicze Koronna i Litewska: Różnice pomiędzy wersjami

drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
Jednak przed przybyciem lustratorów [[Magnateria polska|magnaccy]] fundatorzy dzieł jezuickich i ich sukcesorzy zdołali zabrać dużą część majątku pojezuickiego, niejednokrotnie zajmując ich grunta i przesuwając kopce graniczne. Sami lustratorzy dopuszczali się kradzieży.
 
[[14 marca]] [[1774]] przyjęto wniosek [[kanclerz wielki koronny|kanclerza wielkiego koronnego]] [[Biskupi poznańscy|biskupa poznańskiego]] [[Andrzej Stanisław Młodziejowski|Andrzeja Stanisława Młodziejowskiego]] by powołać dwie komisje rozdawnicze ([[Korona Królestwa Polskiego|koronną]] i [[Wielkie Księstwo Litewskie|litewską]], (14 senatorów, 32 posłów), do sprzedaży dóbr pojezuickich.
 
Szacowana wartość mienia jezuitów przejętego przez Rzeczypsopolitą wynosiła32 mln złp. Miano sprzedać dobra ziemskie tylko dawnej szlachcie rodowitej, nieruchomości w miastach również świeżej szlachcie i mieszczanom, kolegia pojezuickie miano zostawić do dyspozycji KEN. Dobra ruchome i sprzęty nieprzydatne w edukacji sprzedano na licytacji.
280 677

edycji