Orbital s: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 22 bajty ,  9 lat temu
m
drobne redakcyjne
m (drobne redakcyjne)
[[Plik:HydrogenOrbitalsN6L0M0.png|thumb|140px|[[Chmura elektronowa]] [[orbital]]u 6''s'' (''n''=6, ''l'' = 0)]]
[[Plik: Orbital s.svg|thumb|140px|Orbital ''s'' (''l''=0) w [[Układ współrzędnych kartezjańskich|kartezjańskim układzie współrzędnych]]]]
 
'''Orbital ''s'' ''' – [[funkcja falowa|falowa funkcja]] własna [[elektron]]u w polu oddziaływania [[jądro atomowe|jądra]] lub [[rdzeń atomowy|rdzenia atomowego]], odpowiadająca pobocznej [[liczby kwantowe|liczbie kwantowej]] ''l'' = 0. Orbitalowi ''s'' odpowiada [[energia (fizyka)|energia]] zależna od wartości głównej liczby kwantowej. Wartości funkcji falowej w różnych punktach [[sfera|sferycznej]] [[chmura elektronowa|chmury elektronowej]], otaczającej ładunek centralny, nie zależą od kierunku promienia sfery. Charakter ich zależności od odległości od centrum jest różny dla różnych głównych liczb kwantowych. Najbardziej prawdopodobne jest znalezienie elektronu w takiej odległości od jądra, która jest zbliżona do promienia odpowiedniej [[model atomu Bohra|orbity Bohra]].
 
== Równanie Schrödingera i orbitale ==
|Plik:R2r2-4s-orbital.png|Orbital 4s}}
 
Energia elektronu (wartość własna operatora) zależy od wartości ''n'' (''E<sub>n</sub>''), a wartość funkcji własnej (''Ψ<sub>nlm</sub>'') – od ''n'', ''l'' i ''m''. Kwadrat bezwzględnej wartości modułu tej funkcji określa [[Funkcja gęstości prawdopodobieństwa|gęstość prawdopodobieństwa]] znalezienia elektronu w danym miejscu otoczenia jądra (zobacz: [[gęstość elektronowa]]).
 
== Orbital ''s'' ==
Gdy poboczna liczba kwantowa ''l'' = 0, orbital nosi nazwę „orbitalu ''s''”. Symbole 1''s'', 2''s'', 3''s'',... oznaczają orbitale ''s'' o różnych wartościach głównej liczby kwantowej ''n'' = 1, 2, 3,...
 
W przypadku orbitalu ''s'' wartości funkcji falowej ''Ψ<sub>n00</sub>'' w różnych punktach otoczenia jądra zależą od wartości ''r'', a nie zależą od ''φ'' i ''θ'' („chmura elektronowa” wewnątrz [[sfera|sfery]]).
 
Na wykresach funkcji opisujących zależność |''Ψ<sub>n00</sub>''|²<sup>2</sup> od ''r'' (radialna funkcja rozkładu gęstości ładunku) występują [[minimum i maksimum (funkcje)|maksima i minima]]. Dla różnych wartości głównej liczby kwantowej (''n'') uzyskuje się funkcje świadczące o największym prawdopodobieństwie występowania elektronu w odległościach zbliżonych do promieni odpowiednich orbit w [[model atomu Bohra|modelu atomu Bohra]].
 
== Przykład orbitalu 3s ==
 
Energia jest równa:
: <big><math>E = -1\,\mathrm{Ry}/n^2 = -13.,6\,\mathrm{eV}/9</math></big>
: gdzie: ''Ry – [[Rydberg|Ryrydberg]]'' –, pozaukładowa jednostka energii (energia wiązania elektronu w atomie wodoru), ''eV'' – [[elektronowolt]].
 
== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Staab|imię=Heinz A.|autor=|tytuł=Wstęp do teoretycznej chemii organicznej|wydawca=Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN|miejsce=Warszawa|data=1966|strony=7–12}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Bursa|imię=Stanisław|tytuł=Chemia fizyczna, rozdz. Przykłady zastosowań równania Schrödingera; Widma cząsteczkowe; Fotochemia|wydawca=Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN|miejsce=Warszawa|data=1979|strony=46–61|isbn=8301001526}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Basiński |imię = Antoni |nazwisko2 = Bielański |imię2 = Adam |nazwisko3 = Gumiński i inni |imię3 = Kazimierz |autor4 = i inni | tytuł = Chemie fizyczna | wydanie = Wyd. 3 |strony = 86–110| wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe| miejsce = Warszawa | rok = 1966|język = pl}}
 
[[Kategoria:Mechanika kwantowa]]