Otwórz menu główne

Zmiany

rozszerzenie opisu
'''Bitwa pod [[Kurów (powiat puławski)|Kurowem]]''' odbyła się [[3 marca]] [[1831]] roku w czasie [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]].
 
Rozegrała się między wojskami [[Polska|polskimi]] a [[Rosja|rosyjskimi]]. Wygrali ją Polacy podz dowództwemjednostek korpusu [[Józef Dwernicki|generała Józefa Dwernickiego]].
 
 
==Tło historyczne==
W tym czasie na głównym froncie powstania panował zastój. [[Polacy]] po [[Bitwa pod Grochowem|bitwie grochowskiej]] nie mieli pomysłu na prowadzenie operacji wojennych, a [[Rosjanie]] nie mieli możliwości szturmu na [[Warszawa|Warszawę]].
 
Generał Dwernicki realizującrealizował plan dostania się na [[Podole]], w celu wzniecenia tam powstania,. przekroczyłW [[Wisła|Wisłę]],poprzednim dniu zająłstanął w [[Puławy|Puławach]] i kierował się na wschód, generalniegdzie wzdłużprzez szosycały lubelskiej. Siły Dwernickiego wynosiły 6,5 tysiąca ludzi, przeważnie dobrze wyszkolonego, zaprawionego w boju żołnierza, oraz 12 dział. Był to odział zbyt duży i zbyt cenny, by przeznaczać go na boje partyzanckie na Podolu, ale zbyt słaby, bydzień mógłRosjanie liczyćstarali się wwyprzeć walcePolaków zza Kreuztem na Lubelszczyźnie czy Ridigerem na Podolu[[Wisła|Wisłę]] (11[[II tysięcybitwa ludzipod i 36 działPuławami]]).
 
==Przebieg bitwy==
[[3 marca]] wydawało się, że sytuacja nie ulegnie zmianie - Rosjanie będą starać się o wyparcie Polaków z Puław. Istotnie, zaraz z rana od strony [[Końskowola|Końskowoli]] pod polskie pozycje zapędziła się straż przednia rosyjskiego [[korpus]]u barona Kreutza - zagon kawaleryjski, wyposażony również w artylerię polową. Dwie jednostki kawalerii polskiej - [[dywizjon]] 4 pułku [[ułani|ułanów]] i [[szwadron]] księcia Józefa, zmusiły Rosjan do cofnięcia, a kontynuując pościg, dopędziły ich pod [[Kurów|Kurowem]]. Zdobyto dwa działa, wzięto dwudziestu jeńców.
O samej bitwie niewiele wiadomo. Jest ona rzadko wzmiankowana, z czego można wznioskować, że miała ona niewielkie znaczenie strategiczne. Pod Kurowem stała straż przednia [[korpus]]u barona Kreutza. Strażą tą był oddział dragonów fińskich, wyposażony również w artylerię polową. Dwernicki pokonał dragonów i zdobył 4 działa.
 
==Konsekwencje==
Zapalczywy pościg za pobitym nieprzyjacielem doprowadził do kolejnej, jeszcze większej bitwy - pod [[bitwa pod Markuszowem (1831)|Markuszowem]]. Można również uznać, że bitwa kurowska, wraz z markuszowską, są zwieńczeniem II bitwy puławskiej. Wszystkie łącznie stanowiły o możliwości podjęcia ofesywy.
Bitwa niewiele zmieniła w położeniu powstania. Siły rosyjskie operujące na Lubelszczyźnie nie zostały rozbite i wycofywały się, unikając stoczenia walnej bitwy. Nadal stanowiły zagrożenie dla szlaków komunikacyjnych z [[Zamość|twierdzą zamojską]], pośrednio zagrażały kuźni powstania - Sandomierszczyźnie i zagrażały okrążeniem [[Warszawa|Warszawy]] od zachodu. Dwernicki kontunuował marsz w kierunku [[Lublin]]a, a potem [[Zamość|Zamościa]]. Tego samego dnia napotkał siły rosyjskie pod [[Markuszów|Markuszowem]].
 
Bitwa niewiele zmieniła jednak w strategicznym położeniu powstania, nawet w ocenie sytuacji regionu. SiłyGłówne siły rosyjskie operujące na Lubelszczyźnie nie zostały rozbite i wycofywały się, unikając stoczenia walnej bitwy. Nadal stanowiły zagrożenie dla szlaków komunikacyjnych z [[Zamość|twierdzą zamojską]], pośrednio zagrażały kuźni powstania - Sandomierszczyźnie i zagrażały okrążeniem [[Warszawa|Warszawy]] od zachodu. Należało podjąć z nimi walkę, aby myśleć o znaczącej poprawie sytuacji. Dwernicki kontunuował marsz w kierunku [[Lublin]]a, aposuwając potemsię wzdłuż traktu [[Zamość|ZamościaRadom]]. Tego samego dnia napotkał siły rosyjskie pod -[[Markuszów|MarkuszowemLublin]].
Na froncie głównym nadal ponował zastój. Bitwa miała pewne znaczenie moralne, pokazywała, że z Rosjanami mozna walczyć i zwyciężać(była to pierwsza bitwa po bitwie grochowskiej), aczkolwiek było to zwycięstwo zbyt małe, by rozbudzić pogrążoną w apatii generalicję.
 
Na froncie głównym nadal ponował zastój. Bitwa miała pewne znaczenie moralne, pokazywała, że z Rosjanami mozna walczyć i zwyciężać (byłaofensywa Dwernickiego to pierwsza bitwaprzemyślany i znaczący zespół działań militarnych po bitwie grochowskiej), aczkolwiek byłorozbijanie przednich straży to zwycięstwo zbyt małe, by rozbudzić pogrążoną w apatii generalicję.
 
30 355

edycji