Otwórz menu główne

Zmiany

m
link, literówka
 
==Tło historyczne==
W tym czasie na głównym froncie powstania panował zastój. [[Polacy]] po [[Bitwa pod GrochowemOlszynką Grochowską|bitwie grochowskiej]] nie mieli pomysłu na prowadzenie operacji wojennych, a [[Rosjanie]] nie mieli możliwości szturmu na [[Warszawa|Warszawę]].
 
Generał Dwernicki realizował plan dostania się na [[Podole]], w celu wzniecenia tam powstania. W poprzednim dniu stanął w [[Puławy|Puławach]], gdzie przez cały dzień Rosjanie starali się wyprzeć Polaków za [[Wisła|Wisłę]] ([[II bitwa pod Puławami]]).
Bitwa niewiele zmieniła jednak w strategicznym położeniu powstania, nawet w ocenie sytuacji regionu. Główne siły rosyjskie operujące na Lubelszczyźnie wycofywały się, unikając stoczenia walnej bitwy. Nadal stanowiły zagrożenie dla szlaków komunikacyjnych z [[Zamość|twierdzą zamojską]], pośrednio zagrażały kuźni powstania - Sandomierszczyźnie i zagrażały okrążeniem [[Warszawa|Warszawy]] od zachodu. Należało podjąć z nimi walkę, aby myśleć o znaczącej poprawie sytuacji. Dwernicki kontunuował marsz w kierunku [[Lublin]]a, posuwając się wzdłuż traktu [[Radom]]-[[Lublin]].
 
Na froncie głównym nadal ponował zastój. Bitwa miała pewne znaczenie moralne, pokazywała, że z Rosjanami mozna walczyć i zwyciężać (ofensywa Dwernickiego to pierwszapierwszy przemyślany i znaczący zespół działań militarnych po bitwie grochowskiej), aczkolwiek rozbijanie przednich straży to zwycięstwo zbyt małe, by rozbudzić pogrążoną w apatii generalicję.
 
30 331

edycji