Ferdinand Neuling: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  8 lat temu
WP:SK, poprawa linków
(Linki wewnętrzne +/-)
(WP:SK, poprawa linków)
 
=== Służba przed II wojną światową ===
Do służby w kajzerowskim wojsku wstąpił w [[1905]]. Został wówczas [[chorąży]]m w 139. Pułku Piechoty. Rok później awansowano go do stopnia [[porucznik|porucznika]]a. Nie dysponujemy danymi odnośnie przebiegu jego służby podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]]. Wiadomo jedynie, że odznaczono go [[Krzyż Żelazny|krzyżami żelaznymi]] pierwszej i drugiej klasy, oraz Krzyżem Rycerskim Królewskiego Saskiego Zakonu św. Henryka oraz Zakonu Albrechta.
W [[1929]]. zostaje awansowany do stopnia [[major|majora]]a, w [[1933]] do stopnia [[Pułkownik|pułkownikapułkownik]]a. W tym samym roku obejmuje dowództwo 23 Pułku Piechoty.
[[1 stycznia]] [[1939]] zostaje [[generał major|generałem majorem]], w marcu obejmuje dowództwo [[Landwehra|Landwehry]] w Opolu. W przededniu wojny na jej bazie zostaje sformowana 239 Dywizja Piechoty Wehrmachtu (239. Infanterie Division), a Neuling zostaje jej dowódcą. Dywizja, jako jednostka 3 rzutu nie przedstawiała wielkiej wartości bojowej. W jej skład wchodzili [[Ślązacy]], [[Niemcy (naród)|Niemcy]] górnośląscy, mieszkańcy zachodniego (wtedy niemieckiego) [[Górny Śląsk|Górnego Śląska]] .
[[2 września]] po południu po przemarszu ulicami Gliwic przekraczają granicę polsko-niemiecką w [[Gierałtowice (województwo śląskie)|Gierałtowicach]] i maszerują w kierunku [[Ornontowice|Ornontowic]]. Po drodze dochodzi do pierwszych potyczek z polskimi oddziałami samoobrony, złożonymi głównie z weteranów [[powstania śląskie|powstań śląskich]].
[[3 września]], po tym jak jednostki polskiej [[Armia Kraków|Armii Kraków]] zostały po przegranej bitwie pod [[Wyry|Wyrami]] zmuszone do wycofania się Neuling i jego żołnierze wkraczają do Mikołowa. Tam też dochodzi do wymiany ognia z Polakami.
[[4 września]] rano dywizja wraz z pułkami [[Grenzschutz]]u wkracza do Katowic. Żołnierze Neulinga wchodzą do miasta od południa, przez [[Piotrowice (Katowice)|Piotrowice]], [[Ochojec (Katowice)|Ochojec]], [[Brynów]]. Polscy obrońcy usiłują stawić opór Niemcom opór, m.in. z [[wieżaWieża spadochronowa w Katowicach|wieży spadochronowej]], jednak zostaje on szybko przełamany. Po południu przejeżdżające przez Katowice jednostki dywizyjnej artylerii zostają ostrzelane z dachów, ale ostrzał nie wyrządza większych strat. Tego samego dnia żołnierze Neulinga wkraczają do Chorzowa, który od kilku dni usiłowały zdobyć niemieckie bojówki oraz do pozostałych miast okręgu przemysłowego.
Współdziałający z Neulingiem pułk [[Schutzstaffel|SS]] "Germania" zajmuje Mysłowice, Sosnowiec i Dąbrowę Górniczą, dopuszczając się pierwszych aktów terroru na mieszkających tam Żydach. Później żołnierze Neulinga przy udziale miejscowych Niemców, podpalają katowicką [[Synagoga Wielka w Katowicach|synagogę]].
Z Katowic Neuling rusza do Małopolski, następnie jego dywizja przez kilka miesięcy zabezpiecza nową granicę z [[ZSRR]], która po kampanii wrześniowej wytyczono na [[Bug]]u.
Dywizja Neulinga w 1940 r. zostaje przeniesiona w rejon [[Fryburg Bryzgowijski|Freiburga]], gdzie zabezpiecza granicę z Francją. Miesiąc po inwazji na Francję dywizja forsuje [[linia Maginota|linię Maginota]] i zajmuje [[Colmar]] oraz [[Strasburg]]. Następnie dywizja wraca na Śląsk do [[Koźle (Kędzierzyn-Koźle)|Koźla]], gdzie pełni funkcję dywizji szkolnej. Następnie przeniesiona zostaje do Rumunii, skąd ruszyła na podbój ZSRR. Do rozwiązania w [[1942]] dywizja bierze udział w walkach na [[front wschodni (II wojna światowa)|froncie wschodnim]].
 
Sam Neuling w latach [[1941]] - [[1942|42]] pozostaje w rezerwie. Jesienią [[1942]] zostaje jednak dowódcą 62 Korpusu stacjonującego we Francji. Awansowano go równocześnie do stopnia [[generał porucznik|generała porucznika]], zostaje też odznaczony [[Krzyż Rycerski|krzyżem rycerskim]]. Po rozbiciu korpusu przez Amerykanów [[18 sierpnia]] [[1944]] dostaje się do niewoli, którą spędza w obozie jenieckim w Clinton w stanie Missisipi. Wychodzi na wolność po 3 latach, wraca do [[RFNNiemcy Zachodnie|Zachodnich Niemiec]] i osiedla się w Hildesheim, gdzie umiera w [[1960]] . Nigdy nie postawiono mu zarzutów o zbrodnie, które popełniono na Polakach we wrześniu 1939 na Śląsku.
 
=== Zobacz też ===
14 875

edycji