Kintarō: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 51 bajtów ,  9 lat temu
→‎Legenda: uzup., drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
(→‎Legenda: uzup., drobne redakcyjne)
W najbardziej fantazyjnej wersji opowieści, Yama-uba była matką Kintarō, impregnowaną przez uderzenie pioruna wysyłanego przez czerwonego smoka z góry Ashigara.
 
Wszystkie legendy zgadzają się co do tego, że Kintarō jako małe dziecko był aktywny i niezmordowany, pulchny i rumiany, ubrany tylko w śliniaczek ze znakiem [[kanji]] oznaczającym "złoto" (金). Jego bronią był topór (''ono'' lub ''masakari''). Był apodyktyczny dla innych dzieci (lub po prostu nie było w lesie innych dzieci), więc jego przyjaciółmi były głównie zwierzęta z gór Kintoki i Ashigara. ByłCzwórka niesamowicienajbliższych silnyto: niedźwiedź, był w stanie rozbijać skały na kawałkijeleń, wyrywać drzewa z korzeniamimałpa i zgniatać pnie jak gałązkizając. Jego przyjaciele-zwierzęta służyłysłużyli mu jako posłańcy i szpiedzy, a niektóre legendy mówią, iż Kintarō opanował ich język. Był niesamowicie silny, rozbijał skały na kawałki, wyrywał drzewa z korzeniami i zgniatał pnie jak gałązki. Kilka opowieści mówi o przygodach Kintarō, jego walkach z potworami i demonami oraz pomocy, której udzielił lokalnemu drwalowi, na którego spadło drzewo.
 
Jako dorosły, Kintarō zmienił nazwisko na Kintoki Sakata (Sakata no Kintoki). Spotkał samuraja Yorimitsu Minamoto, gdy ten przechodził przez obszar wokół góry Kintoki. Yorimitsu był pod wrażeniem niezwykłej siły Kintarō i zabrał go jako jednego ze swoich osobistych strażników do [[Kioto]]. Kintoki studiował sztuki walki i ostatecznie stał się szefem specjalnej grupy "czterech odważnych" ([[shi-tennō]]), znanych ze swojej siły i umiejętności walki. Byli oni dumą armii Yorimitsu, wybrani osobiście przez niego spośród najlepszych. Już jako bohater, Kintarō sprowadził swoją matkę do stolicy, gdzie zbudował dla niej wygodny dom.
11 796

edycji