Głuchowa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 131 bajtów ,  9 lat temu
źródła/przypisy
(poprawa linków)
(źródła/przypisy)
'''Głuchowa''' ([[język czeski|czes.]] ''Hluchová'') – największy terytorialnie [[obręb ewidencyjny]] (czes. ''základní sídelní jednotka''<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.isu.cz/uir/scripts/zsjdet.asp?kodZsj=10816| tytuł = Územně identifikační registr ČR: ZSJ| data dostępu = 2010-09-19| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = cs}}</ref>) wsi [[Nydek]] w [[Czechy|Czechach]], na [[Zaolzie|Zaolziu]]. Leży w dolinie [[Głuchówka (potok)|Głuchówki]] oraz na otaczających ją stokach granicznego [[Pasmo Czantorii|Pasma Czantorii i Stożka]] z jednej strony i ramienia [[Loučka (Beskid Śląski)|Łączki]] i [[Filipka|Filipki]] – z drugiej.
 
Nazwa ''Głuchowa pod Soszowem'' (''Glochowa unterm Soshaw'') była wzmiankowana już w [[1722]] r. i odnoszona do osiedla [[pasterstwo|pasterskiego]] w dolinie Głuchówki. Przez krótki czas była samodzielną wsią. Utworzył ją w [[1835]] r. [[Komora Cieszyńska|zarząd cieszyńskich dóbr książęcych]] z osiedli [[Chałupnik|chałupniczych]], łąk i [[Szałas (gospodarstwo pasterskie)|szałasów]], należących do mieszkańców okolicznych wsi: [[Wisła (miasto)|Wisły]], [[Bystrzyca (Śląsk Cieszyński)|Bystrzycy]], [[Gródek (Śląsk Cieszyński)|Gródka]], [[Nawsie (Śląsk Cieszyński)|Nawsia]] i [[Biała Jabłonkowska|Białej Jabłonkowskiej]]<ref>[[Franciszek Popiołek|Popiołek Franciszek]]: ''Historia osadnictwa w Beskidzie Śląskim'', Katowice 1939, s. 131-133.</ref>. Głuchowa obejmowała 27 gruntów chałupniczych, 19 "łąk sałaszniczych" i 2 tereny pastwiskowe. Należały one do 53 właścicieli, z których tylko 19 miało tu chałupy, a reszta – jedynie tereny wypasowe. Tylko w 3 szałasach (2 na Łączce i 1 na Płaskim Groniu nad Kolibiskami), należących w całości do Głuchowej, wypasali oni w [[1837]] r. 495 [[Owca domowa|owiec]] i 155 sztuk bydła rogatego. Gdy w połowie XIX wieku szałaśnictwo upadło po likwidacji [[serwitut]]ów pastwiskowych i przymusowym zalesieniu części pastwisk, pozostała na groniach jedynie garstka mieszkańców, trudniących się uprawą roli, a żyjących głównie z pracy w [[trzyniec]]kiej hucie. Przyłączono ich wówczas do sąsiedniej – choć odległej Bystrzycy, a następnie do [[Nydek|Nydku]].
 
{{Przypisy}}
21 197

edycji