Otwórz menu główne

Zmiany

→‎Unieważnienie wyroku: zasada że prawo nie działa wstecz pochodzi z prawa rzymskiego: lex non retro agit; -jest przyjęta we wszystkich krajach cywilizacji zachodniej, nie tylko w krajach zachodnich
Od końca [[II wojna światowa|II wojny światowej]] trwa dyskusja, czy Reichstag został podpalony przez nazistów, jak i czy van der Lubbe działał sam. Jest faktem, że w planach architektonicznych stolicy świata Germania przygotowywanych na polecenie Hitlera przez Generalbauinspektor für die Reichshauptstadt (GBI) [[Albert Speer (ojciec)|Alberta Speer]] od 1937 roku, Reichstag miał być sprowadzony do roli podrzędnego budynku, a w przyszłości rozebrany. Podpalenie budynku stało się też pretekstem dla fali nazistowskiego terroru nie tylko wobec komunistów, ale też socjalistów i socjaldemokratów, oraz związków zawodowych, które praktycznie w ciągu kilku miesięcy po pożarze przestały istnieć jako licząca się siła polityczna w Niemczech<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Peukert | imię = Detlev J.K. | autor link = | tytuł = Inside Nazi Germany; Yale University Press 1982 (str. 103–105)) | język = en}}</ref>. Wielu autorów wysuwało wobec tego przypuszczenie, że prawdziwymi sprawcami podpalenia byli naziści.
 
W latach 50. brat van der Lubbego wniósł o proces rewizyjny. 21 kwietnia 1967 sąd w Berlinie uchylił wyrok śmierci wydany na podstawie prawa wprowadzonego po pożarze, wbrew przyjętej we wszystkich krajach zachodnichcywilizacji zachodniej rzymskiej zasadzie, że prawo nie może działać wstecz i wymierzył karę za podpalenie w wysokości 8 lat<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Landgericht Berlin | imię = | autor link = | tytuł =Beschluss vom 21. April 1967 2 P Aufh 9/66 (126/66) | język = de}}</ref>.
 
W 1970 o rewizję tego procesu wystąpił [[Robert Kempner]], reprezentującego w [[Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze|procesie norymberskim]] prokuratora generalnego [[Robert Houghwout Jackson|Roberta H. Jacksona]], przekonanego o niewinności van der Lubbego. W 1980 Kempner uzyskał całkowite uniewinnienie van der Lubbego. Wyrok ten został jednak uchylony w 1983<ref> {{cytuj książkę |nazwisko = Kammergericht | imię = | autor link = | tytuł = Beschluss vom 21. April 1981, 4 Ws 53/81, NStZ 1981, 273 | wydawca = | miejsce = | rok = | strony = | isbn =}}</ref>. Ostatecznie 10 stycznia 2008 ze względów formalnych uchylono wyrok sądu lipskiego z 1933. Prokuratura federalna unieważniła wyrok na mocy ustawy z 1998 (niem. ''Gesetz zur Aufhebung nationalsozialistischer Unrechtsurteile''), z uzasadnieniem, że kara śmierci została wyznaczona na podstawie konkretnych zapisów nazistowskich niezgodnych z elementarnymi zasadami praworządności<ref name="Urteil 2008"/>.
Anonimowy użytkownik