Leonard Rettel: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  7 lat temu
m
m (ilustracja, źródła/przypisy)
m (→‎Życiorys: lit.)
Od 7 listopada 1831 na emigracji w Paryżu, członek [[Komitet Narodowy Polski (1831-1832)|Komitetu Narodowego Polskiego]] i jeden z założycieli [[Towarzystwo Demokratyczne Polskie|Towarzystwa Demokratycznego Polskiego]] od 17 marca 1832, publikował artykuły w ''Demokracie Polskim''. Utrzymywał bliskie kontakty m.in. z [[Adam Mickiewicz|Adamem Mickiewiczem]] i [[Fryderyk Chopin|Fryderykiem Chopinem]]<ref name="pseud"/>. Przeciwnik organizacji [[Legion Polski w Portugalii|Legionu Polskiego]] w [[Portugalia|Portugalii]] przez [[Józef Bem|Józefa Bema]]<ref name="biogram"/>. W 1848 organizował [[Legion Mickiewicza]] we [[Włochy|Włoszech]]. Podczas [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] był przedstawicielem [[Rząd Narodowy (powstanie styczniowe)|Rządu Narodowego]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Związany z [[Andrzej Towiański|towianizmem]]. Korespondent ''[[Gazeta Warszawska (1774)|Gazety Warszawskiej]]'' z Paryża pod pseudonimem ''Jan Zamostowski''<ref name="pseud"/>. Od 1869 brał udział w pracach ''Towarzystwa Naukowej Pomocy'' w Paryżu, założonym przez [[Agaton Giller|Agatona Gillera]], prowadząc wykłady. Przetłumaczył m.in.: ''La Araucana'' [[Alonso de Ercilla y Zúñiga|Ercilli]]<ref name="pseud"/>, ''Powieści Basków'' Antonio de Trueby i ''Powieści norweskie'' Magdaleny Torrenson wydane w odcinkach w ''[[Gazeta Polska (1826-1907)|Gazecie Polskiej]]'' i ''[[Kurier Poznański|Kurierze Poznańskim]]''<ref name="wspm"/>. Autor biografii emigrantów w ''Rocznikach Towarzystwa Naukowo-Historycznego'' wydawanych przez Bronisława Zaleskiego w Paryżu.
 
4 lutego 1872 (9 marca 1872)<ref name="an"/> poślubił młodszą o 25 lat Natalię Loewenhardt (Lewenhard - franc. ''Nathalie Loewenhard''<ref name="an"/> ur. 1836<ref name="CM">według nagrobka Natalii Rettel na [[Cmentarz Montparnasse|Cmentarzu Montparnasse]]</ref>), PolkąPolkę, córkę Maurycego i Franciszki z d. Reichman<ref name="an"/>, siostrąsiostrę znanego na emigracji lekarza i [[powstanie styczniowe|powstańca styczniowego]] [[Stanisław Loewenhardt|Stanisława Loewenhardta]], z którą miał dwoje dzieci:<ref name="wspm">{{cytuj pismo |nazwisko = |imię = |autor link = |tytuł =Leonard Rettel - wspomnienie (z Kuriera paryskiego) |czasopismo = WARTA - tygodnik poświęcony nauce, rozrywce i wychowaniu |url=http://www.wbc.poznan.pl/Content/110590/index.djvu?handler=dvju_browser|wolumin = Rok XII|wydanie = 564|strony = 5233-5234|data =1885-04-19 |wydawca = |miejsce = Poznań|issn = |doi =|oclc=69478100|język=pl}}</ref> syna (ur. 1872) i córkę (ur. 1873)<ref name="FRW"/>. W 1872 Rettlowie mieszkali w Paryżu w pobliżu [[Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu|Towarzystwa Historyczno-Literackiego]] przy Quai d'Orléans 4<ref name="an"/>.
 
2 maja 1880<ref name="CM"/> w wypadku zginęła żona Natalia - podczas otwierania okna wypadła na bruk<ref name="wspm"/><ref name="FRW">w książcę błędnie 1881(!) [za:] {{cytuj książkę |autor = Franciszek Rawita-Gawroński| autor link=Franciszek Rawita-Gawroński | tytuł = Henryka Pustowójtówna|url= http://www.pbc.rzeszow.pl/dlibra/plain-content?id=4222|wydawca = Gebethner i Ska w Krakowie| miejsce = Lwów| rok =1911| strony = 39-40| isbn = |oclc=41879333}}</ref>. 29 listopada 1880 wziął udział w uroczystościach 50-lecia wybuchu Powstania Listopadowego, jako honorowy gość, z drugim belwederczykiem - Karolem Paszkiewiczem, zorganizowanych we [[Lwów|Lwowie]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.estreicher.uj.edu.pl/bazy_bibliograficzne/index.php/86/651/| tytuł = Leonard Rettel w bazie Estreichera (KATALOGI I BAZY CENTRUM BADAWCZEGO BIBLIOGRAFII POLSKIEJ ESTREICHERÓWW UNIWERSYTECIE JAGIELLOŃSKIM)| data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = pl}}</ref> oraz odbył dłuższą podróż po Galicji odwiedzając m.in. przyjaciela - [[Karol Rogawski|Karola Rogawskiego]] w [[Ołpiny|Ołpinach]], [[Kraków]]. Po śmierci żony, córkę przekazał na wychowanie do ''Wyższego Zakładu Wychowania Panien'' Seweryny Górskiej w Krakowie, synem zaopiekowała się rodzina żony: [[Anna Pustowójtówna|Anna Henryka (z domu Pustowójtówna)]] i Stanisław Loewenhardtowie, sam zamieszkał w [[Dom św. Kazimierza (stowarzyszenie)|Domu św. Kazimierza]], gdzie przebywał do końca życia<ref name="wspm"/>. Pochowany tymczasowo w 1885 r. w grobie rodzinnym Loewenhardtów (Lewenhardów)<ref name="wspm"/> na [[Cmentarz Montparnasse|Cmentarzu Montparnasse]]<ref name="FRW"/>. Obecnie pochowany w zbiorowej mogile polskich emigrantów - powstańców listopadowych i styczniowych na Cmentarzu Montparnasse w kwaterze [[język francuski|franc.]] division 17 (1 sud, 10 ouest) numer koncesji: 553 P 1886.
9856

edycji