Konotacja (językoznawstwo): Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 916 bajtów ,  8 lat temu
Usunięcie belkotu o "świni"
(Usunięcie belkotu o "świni")
'''Konotacja'''
; W [[językoznawstwo|językoznawstwie]] : Zdolność pewnych [[leksem]]ów do otwierania miejsc dla innych leksemów. Np. użycie [[przymiotnik]]a jest niepełne - trzeba go uzupełnić [[rzeczownik]]iem, a [[przysłówek]] - [[czasownik]]iem. [[Rzeczownik]] w mianowniku nie ma właściwości konotacyjnych.
; W [[logika|logice]] : Wprowadzone przez [[John Stuart Mill|J.S.Milla]] bardziej techniczne określenie zwrotu "[[znaczenie]] nazwy". Treść charakterystyczna nazwy '''N''' (zespółogół cech charakterystyczny dla [[zakres nazwy|zakresu nazwy]]''' N''', taki, że przysługuje wszystkim [[desygnat]]om tej nazwy i tylko im) stanowi konotację nazwy '''N''' (treść językową) wtedy i tylko wtedy, gdy, dowolna osoba '''O''', znająca i stosująca konwencje języka '''J''', do którego należy rozpatrywana nazwa '''N''', poinformowana o tym, że jakiś przedmiot '''p''' ma wszystkie cechy zawarte w treści nazwy '''N''', może poprawnie rozstrzygnąć, czy dany przedmiot '''p''' jest desygnatem nazwy '''N'''. Znaczenie nazwy, najogólniej rzecz biorąc, jest to sposób posługiwania się tą nazwą przez ludzi.
 
Konotacja - cechy współoznaczane łącznie przez nazwę, tworzące jej treść, sens; (współ)oznaczenie zespołu cech wyrazu, kojarzących się wtórnie z jego gł. znaczeniem; tworzy warstwę skojarzeniową słowa
 
Konotacja dotyczy znaczeń, które powstają dzięki odniesieniu elementów znaczących do szerszych kontekstów kulturowych; znaczenie znaku obejmuje tutaj skojarzenie z innymi kulturowymi kodami znaczenia; w zależności od wykorzystanego subkodu „świnia” może konotować niemiłego policjanta albo męskiego szowinistę; opisuje trzy różne sposoby działania znaku; jest oparta na interakcji, ponieważ znak spotyka się tutaj z emocjami i wartościami kulturowymi jego użytkowników, a znaczenie przez niego budowane nabiera walorów subiektywnych; interpretant ulega wpływowi interpretującego i wpływowi obiektu, czy znaku; czynnikiem krytycznym konotacji jest element znaczący (signifiant) on jest wyznacznikiem konotacji; konotacja ukazuje w jaki sposób dane miejsce zostało sfotografowane (park w słoneczny dzień albo ulica w strugach deszczu).
 
Źródło: Semiologia w teorii komunikacji
 
== Literatura ==
38

edycji