Die Toten Hosen: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6526 bajtów ,  7 lat temu
m
uzupełnienie historii
m
m (uzupełnienie historii)
|wytwórnia =
|powiązania =
|członkowie = [[Andreas Frege|Campino]] (Andreas Frege)<br />[[Andreas Meurer|Andi]] ([[Andreas Meurer]])<br />[[Michael Breitkopf|Breiti]] ([[Michael Breitkopf]])<br />[[Andreas von Holst|Kuddel]] ([[Andreas von Holst]])<br />Vom[[Stephen George Ritchie|Vom]]([[Stephen George Ritchie]])<br />
|byli_członkowie = [[Walter November]] (Walter Hartung)<br />[[Trini Trimpop]] (Klaus-Dieter Trimpop)<br />[[Jakob Keusen]]<br />[[Wölli]] (Wolfgang Rohde)
|współpracownicy =
|wyróżniony_instrument =
Z końcem 1987 roku pojawił się ich pierwszy album koncertowy "Bis zum bitteren Ende", który jednocześnie upakował się w Top 30 niemieckich i austriackich chart-albumów.
 
=== 1988 do 1995: Zdobycie uznania i pierwsze sukcesy ===
 
Wydana w 1988 płyta ''Ein kleines bisschen Horrorschau'', w której pojawił się przebój ''Hier kommt Alex'',uchodzi jako punkt przełomowo-komercyjny zespołu. Album składa się w większym stopniu z utworów napisanych do sztuki teatralnej Bernda Schadewalda: ''A Clockwork Orange''. Sztuka powstała w oparciu o książkę "A Clockwork Orange" autorstwa Anthony'ego Burgessa i filmu "Uhrwerk Orange" Stanley'a Kubricka. Obok Ralfa Richtera w roli głównej, występowali oni przez pół roku na scenie jako kapela grająca kawałki do sztuki w teatrze Bad Godesberg w Bonn. Jeszcze tego samego roku Die Toten Hosen wystąpili na ''Lituanika-Festival'' festiwalu odbywającym się na [[Litwa|Litwie]] w [[Wilno|Wilnie]] i [[Kowno|Kownie]]i zostali wybrani przez Jury jako najlepszy zespół odbywającego się festivalu.<ref>[[Metal Hammer]], Ausgabe 11/1988, S. 122.</ref>
 
Tournee odbyte wiosną 1989, zgromadziło również wielkie rzesze fanów i odbyło się z sukcesem, a na odbywającym się koncercie w Dortmundzkim [[Westfalenhallen]] udało się sprzedać wszystkie bilety. Jednocześnie hoseni wprowadzili kasetę VHS ''[[3 Akkorde für ein Halleluja|3&nbsp;Akkorde für ein Halleluja]]'' na rynek, która udokumentowała ich dotychczasowe osiągi jako muzyków. 1990 Toten Hosen zostali zaproszeni do wzięcia udziału w ''[[New Music Seminar]]''odbywającego się w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]],<ref>[[Jürgen Seibold]], V.I.P. music: ''Die Toten Hosen''. [[Paul Zsolnay Verlag]], Wien 1992, ISBN 3-552-05005-1. S. 56.</ref>, z kolei w Kolonii wystąpili jako support-team przed koncertem samych [[The Rolling Stones|Rolling Stonesów]].Latem 1990 DTH odbyli podróż do Włoch , aby tam, między in. dla gazety [[Die tageszeitung|taz]] i radia [[SDR 3|SDR&nbsp;3]], żeby komentować jako eksperci przebieg meczów [[mistrzostwa świata w piłce nożnej|mistrzostw świata w piłce nożnej]] odbywających się wtedy we [[Włochy|Włoszech]].<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_teil3.php taz, Ausgabe 11–30/Juni 1990 u. 2–8/Juli 1990]</ref> Na tę okazję specjalnie wydali cover klasyka ''[[Azzurro (piosenka)|Azzurro]]''w wersji rockowej, z specjalnym klipem wideo, który w satyryczny sposób ukazuje zachowanie się grupki niemieckich kibiców, podróżujących na mecze mistrzostw. W tym samym roku jeszcze wydany album ''[[Auf dem Kreuzzug ins Glück]]'' sprzedał się w ciągu tygodnia w ilości 150 tys. sztuk.<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_browser.php?contentid=63 Frankfurter Rundschau 1990]</ref>
 
1991 ukazał się dwupłytowy album w ich wykonaniu ''[[Learning English Lesson One]]'', który uchodzi za najlepszy album coverów piosenek anglojęzycznych. Album miał być ich hołdem w stronę oryginalnych twórców tych utworów. Wśród wykonawców przeważają angielskie zespoły punkrockowe uchodzące za legendy. Nagrywanie każdego z tych coverów odbywało się przy obecności co najmniej jednego z autorów każdego kawałka. Swoje apogeum Hoseni odnieśli współpracując z Ronaldem Biggsem, którego specjalnie w [[Rio de Janeiro]] odwiedzili, żeby z nim niektóre kawałki nagrać. Ta produkcja zamarkowała do dzisiaj działającą współpracę z angielskim muzykiem [[T. V. Smith|T.&nbsp;V. Smith]], twórcy tekstów, i byłego członka zespołu [[The Adverts|Adverts]]. W końcu zespół w 1992 roku wiosną wyruszył w trasę koncertową trwającą aż do jesieni, i grali koncerty pod mottem "Ludzie, zwierzęta, sensacje" (Menschen, Tiere, Sensationen) i zapełniali pełne hale i festivale na koncertach w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Danii, Anglii, Hiszpanii, Francji i po raz pierwszy w Argentynie,<ref>Bertram Job: ''Bis zum bitteren Ende … Die Toten Hosen erzählen ihre Geschichte''. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1996, ISBN 3-462-02532-5. S. 264.</ref> gdzie w międzyczasie rozwinęła się stała ekipa fanów. Singiel, który ukazal się w Boże Narodzenie 1992 ''[[Sascha … ein aufrechter Deutscher]]'' manifestował ich poglądy przeciwko [[Radykalizm|Radykalizmowi].Dochodem uzyskanym ze sprzedaży DTH postanowiło wesprzeć "Düsseldorfski apel przeciwko nienawiści do obcokrajowców i rasizmu“. [[Republikanie]] próbowali zakazać bez efektu, piosenki z powodów propagowania opinii sprzecznych z ich poglądami, i chcąc czy niechcąc przyczynili się do sukcesu tej piosenki, która przyniosła dochody wielkości 0,5 mln. [[Marka niemiecka|niemieckich marek]].<ref>[[Zillo]], Ausgabe Mai 1993.</ref>
 
1993 pojawił się album ''[[Kauf MICH!]]'', który zajął pierwsze miejsce na liście Album-Charts w Niemczech. Album porusza przede wszystkim tematykę konsumpcji, reklamy i [ekstremizm prawicowy|prawicowego ekstremizmu]. Latem tego samego roku wystąpili jako przedgrupa [[U2]] którzy byli w trakcie ich trasy koncertowej [[Zoo TV Tour]]odbywającej się na terenie Niemiec, gromadząc publiczność większą niż 50.000 widzów.Na videoclipie do piosenki "KAUF MICH!" możemy zobaczyć te tłumy ludzi.<ref>DVD ''Reich & sexy II'', Kommentare der Band.</ref> Jeszcze tego samego roku [[Die Toten Hosen]] wydali pierwszą z ich kolekcji płytę zawierającą ich dotychczasowe best-of przeboje ''[[Reich & sexy]]''na którego okładce pozują nago jako milionerzy wśród pań które są również topless. Z albumem ''[[Love, Peace & Money]]'' wyszła w 1994 międzynarodowa wersja dla albumu best-of. W tym czasie zespół Die Toten Hosen występował z trzema albumami naraz na listach najnowszych niemieckich przebojów.
 
1994 ponownie zajmowali się koncertowaniem, przy czym prawie zawsze zapełniali widownię do ostatniego miejsca, obojętnie czy to w kraju czy za granicą. W listopadzie wystąpili na czterech koncertach w [[USA]] i [[Kanada|Kanadzie]] jako support przed [[Green Day|Green Day'em]]. Na berlińskiej radiostacji Fritz występowali od kwietnia 1995 w programie ''Tausend Takte Tanzmusik'', która nadawana była przez cały rok, w niedziele od godziny 19.00 do 20.00. <ref>Kai Jessen: ''Die Toten Hosen – Für immer Punk!'' [[Heyne Verlag|Wilhelm Heyne Verlag]], München 1997, ISBN 3-453-12889-3, S. 97.</ref> Z końcem roku zespół założył własną firmę [[JKP]], przez co przejął całkiem na siebie wydawanie i sprzedaż płyt.
== Dyskografia ==
=== Albumy ===