Walkiria (dramat muzyczny): Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎Akt III: tradycja operowa
m (→‎Akt II: tradycja operowa)
m (→‎Akt III: tradycja operowa)
Gdy ten przybywa, [[Walkirie]] próbują hamować jego gniew, lecz zamiar tegoż jest niewzruszony: pozbawia Brunhildę wszystkiego, co kiedyś dostała jako [[córka]] boga wojny (podkreśla, że ona sama to zrobiła, przecząc jego woli). (Tutaj zaliczała się nieśmiertelność, zamieszkiwanie w Walhalli, wysyłanie na pola bitew itd.) Wykluczając ją spośród bogów, chce ją dodatkowo uśpić, tak by została żoną tego, kto ją znajdzie. Siostrom zabrania [[kontakt]]ów z nią pod groźbą podobnego losu.
 
Brunhilda, stojąc przed ojcem w pokorze, prosi o złagodzenie [[kara|kary]]. Na swoją obronę pyta, czy to, co zrobiła, było tak niskie; i wskazuje, że nawet przecząc woli Wotana, ''[[de facto]]'' ją spełniła – gdyż były w nim sprzeczne dążenia. Najpierw uczył ją miłości do Wolzunga; później, w obliczu okoliczności, posłuszeństwo [[moralność|moralności]] (czy raczej obyczajowi) oraz cześć dla FrickiFryki skierowały go w przeciwną stronę. Ostatecznie Wotan godzi się, by uśpioną Brunhildę pozostawić na [[wzgórze (geografia)|wzgórzu]] otoczonym magicznym [[ogień|ogniem]], tak by żaden tchórz nie został jej mężem – tylko człowiek nieznający strachu może przekroczyć krąg ognia.
 
== Historia utworu ==
9338

edycji