Otwórz menu główne

Zmiany

| do = [[1918]]
| poprzednik = [[Aleksander Obrenowić]]
| następca = -
| 2 tytuł = [[Królowie Jugosławii|Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców]]
| 2 od = [[1918]]
| 2 do = [[1921]]
| 2 poprzednik = -
| 2 następca = [[Aleksander I Karadziordziewić]]
| dynastia = [[Dynastia Karadziordziewiciów|Karadziordziewiciowie]]
| urodzony = [[29 czerwca]] [[1844]]
| zmarł = [[16 sierpnia]] [[1921]]
| ojciec = [[Aleksander Karadziordziewić (1806-1885)|Aleksander Karadziordziewić]]
| matka = [[Persida Serbska]]
| żona = [[Zorka Czarnogórska]]
| quote =
}}
'''Piotr I Karadziordziewić''' (cyr. Петар I Карађорђевић, lat. Petar I Karađorđević) (ur. [[29 czerwca]] [[1844]] w [[Belgrad]]zie, zm. [[16 sierpnia]] [[1921]]). Urodził się jako piąte dziecko księcia Aleksandra i księżnej Persidy. Pierwszy monarcha konstytucyjny [[Serbia|Serbii]]. Doszedł do władzy w wyniku [[puczZamach stanu|puczu]]u wojskowego w [[1903]], który obalił dynastię [[dynastia Obrenowiciów|Obrenowić]].
 
Edukację rozpoczął w Belgradzie, gdzie skończył szkołę podstawową i gimnazjum. Potem kontynuował ją w szkołach wyższych w [[Genewa|Genewie]] i [[Paryż]]u. Walczył po stronie Francuzów w wojnie [[wojna francusko-pruska|francusko-pruskiej 1870-1871]], a w 1875 przyłączył się do bośniackiego powstania przeciwko [[imperiumImperium ottomańskieosmańskie|imperium otomańskiemu]]. Podczas [[wojny bałkańskie|wojen bałkańskich]] dowodził zwycięską serbską armią. Wynikiem wojen bałkańskich było wzmocnienie pozycji Serbii i osłabienie imperium otomańskiego. W wyniku trudów wojny podupadł na zdrowiu i zrezygnował tymczasowo z pełnienia urzędu na rzecz swojego syna Aleksandra I., który został [[regent]]em. Niebawem [[Austro-Węgry]] wypowiedziały wojnę Serbii, rozpoczynając tym samym [[I wojna światowa|I wojnę światową]]. W grudniu 1918 powrócił do kraju, aby objąć tron nowo utworzonego [[Królestwo SHSSerbów, Chorwatów i Słoweńców|Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców]], później nazywanego [[Jugosławia|Jugosławią]]. Po jego śmierci na tron wstąpił jego syn Aleksander.
 
Jako król Serbii wsławił się reformami konstytucji, wojska, systemu edukacji, rolnictwa i został zapamiętany jako król Piotr I Wybawiciel (cyr. Краљ Петар I Ослободилац).