Tołstoizm: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2207 bajtów ,  8 lat temu
Tołstoizm w swoim aspekcie religijnym bazował na [[Nowy Testament|Nowym Testamencie]] – bezpośrednich naukach [[Jezus Chrystus|Jezusa]], odrzucając pozostałe pisma [[Biblia|Biblii]]. Za najważniejszą jego wykładnię uznawał przesłanie [[Kazanie na górze|Kazania na górze]] w interpretacji Tołstoja. Chrześcijaństwo w ogóle tołstoiści traktowali tylko jako naukę etyczną, odrzucając prawdziwość cudów i wydarzeń nadprzyrodzonych. Tołstoj odrzucił również całą [[Tradycja Apostolska|Tradycję]]<ref name="sem244">{{cytuj książkę |autor = A. Semczuk|tytuł = Lew Tołstoj| wydawca = Wiedza Powszechna| miejsce = Warszawa| rok = 1967| strony = 244-248}}</ref>.
 
Podstawową zasadą tołstoizmu była idea niesprzeciwiania się złu przemocą; z niej wynikały dalsze szczegółowe nakazy. W odpowiedzi na dostrzeżone złe czyny tołstoiści winni dokonywać aktów miłosierdzia, poświęcać się dla bliźnich, nigdy zaś nie próbować zwalczać zła represjami, które nieuchronnie miały prowadzić do mnożenia się ludzi zdeprawowanych. W ocenie Tołstoja ludzie nie mieli prawa osądzać innych. Pisarz odmawiał również jednostkom prawa do wysokich ambicji życiowych, zalecając postawę kontemplacyjną i pogodne akceptowanie każdej życiowej sytuacji. Twierdził, że człowiek powinien odmawiać uczestnictwa w każdym przejawie zła, a co za tym idzie - nie wykonywać poleceń władz państwowych, nie służyć w wojsku, nie płacić podatków<ref name="sem244"/>. Materialne dobra Tołstoj uważał za własność wspólną ogółu i apelowali o ich podział, na rzecz osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji<ref name="sem244"/>. Zagadnienie likwidacji niesprawiedliwego systemu społecznego pisarz podjął ponownie w pracy ''Więc cóż mamy robić?'' z 1886, w której odrzucił filantropię jako niemoralną (osoby, które mogą się jej podejmować, rozdają jego zdaniem część dóbr wcześniej zagrabionych drogą wyzysku), zaś rozdawanie majątku własnego - jako nieskuteczne, prowadzące jedynie do nędzy rodziny dobroczyńcy. Tołstoj doszedł ostatecznie do wniosku, że jedynie ogólnie ujęte "polepszanie życia innym" może dać pewne efekty na tym polu<ref name="sem244"/>.
 
Tołstoiści nie spożywali mięsa, nie pili alkoholu i nie palili tytoniu<ref name="bse"/>. Pisarz potępiał również popęd [[seks]]ualny jako nieczysty<ref name="bill412">{{cytuj książkę |autor = Billington J. H. | tytuł = Ikona i topór. Historia kultury rosyjskiej| wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego| miejsce = Kraków| rok = 2008| strony = 412-413| isbn = 978-83-233-2319-8}}</ref>, zaś odrzucenie chrześcijańskiego nauczania o Wcieleniu i Zmartwychwstaniu Chrystusa doprowadziło go do całkowitej pogardy dla ciała<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 85–87}}</ref>. Negatywnie odnosił się do twórczości artystycznej<ref name="bill412"/>. Przekonany o nieograniczonej potędze ludu jako zbiorowości, uznał ostatecznie, że jednostka nie ma żadnego znaczenia<ref name="bill412"/>. Z kolei traktując Boga jako fantazmat, Wielkie Nic, którego istnienie zależy od woli człowieka<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 95}}</ref>, Tołstoj uznał ostatecznie, że jego odnalezienie w życiu doczesnym musi być równe całkowitemu zatarciu własnej indywidualności<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 102}}</ref>.
Nie spożywali mięsa, nie pili alkoholu i nie palili tytoniu. Ruch nie posiadał żadnej formalnej stryktury, spisanych zasad, regulaminów, funkcji itp. Jego członkowie osiadali w specjalnych koloniach zwanych "kulturowymi skitami" w guberniach twerskiej, symbirskiej, charkowskiej i na [[Zakaukazie|Zakaukaziu]]. Aktywnie zajmowali się oświatą – Czertkow i Biriukow założyli w 1884 roku w [[Petersburg]]u wydawnictwo ''Posriednik'', które w dużych nakładach wydawało książki [[Lew Tołstoj|Tołstoja]], [[Gleb Uspienski|Uspienskiego]] i [[Anton Czechow|Czechowa]], podręczniki do agronomii, hodowli, higieny<ref name="bse"/>. W latach 1901-1905 w [[Londyn]]ie tołstoiści wydawali gazetę ''Swobodnoje słowo''.
 
Nie spożywali mięsa, nie pili alkoholu i nie palili tytoniu. Ruch nie posiadał żadnej formalnej stryktury, spisanych zasad, regulaminów, funkcji itp. Jego członkowie osiadali w specjalnych koloniach zwanych "kulturowymi skitami" w guberniach twerskiej, symbirskiej, charkowskiej i na [[Zakaukazie|Zakaukaziu]]. Aktywnie zajmowali się oświatą – Czertkow i Biriukow założyli w 1884 roku w [[Petersburg]]u wydawnictwo ''Posriednik'', które w dużych nakładach wydawało książki [[Lew Tołstoj|Tołstoja]], [[Gleb Uspienski|Uspienskiego]] i [[Anton Czechow|Czechowa]], podręczniki do agronomii, hodowli, higieny<ref name="bse"/>. W latach 1901-1905 w [[Londyn]]ie tołstoiści wydawali gazetę ''Swobodnoje słowo''.
Tołstoj określał swój system poglądów jako religię, jednak zaznaczał, że nie interesuje go zagadnienie życia po śmierci, a jedynie sformułowanie pełnego systemu etycznego, którego przestrzeganie zapewni ludziom "zbawienie na ziemi"<ref name="sem244"/>. Odrzucał również religię instytucjonalną, zaś [[Rosyjski Kościół Prawosławny]] uważał za podstawową przeszkodę na drodze do głoszenia autentycznego w jego przekonaniu przesłania Ewangelii. Krytykował Cerkiew za podporządkowanie państwu, zarzucał jej hipokryzję i głoszenie poglądów wygodnych dla państwa, lecz niedopuszczalnych z punktu widzenia nauki Chrystusa<ref name="sem244"/>.
 
Tołstoj określał swój system poglądów jako religię, jednak zaznaczał, że nie interesuje go zagadnienie życia po śmierci, a jedynie sformułowanie pełnego systemu etycznego, którego przestrzeganie zapewni ludziom "zbawienie na ziemi"<ref name="sem244"/>. Odrzucał również religię instytucjonalną, zaś [[Rosyjski Kościół Prawosławny]] uważał za podstawową przeszkodę na drodze do głoszenia autentycznego w jego przekonaniu przesłania Ewangelii. Krytykował Cerkiew za podporządkowanie państwu, zarzucał jej hipokryzję i głoszenie poglądów wygodnych dla państwa, lecz niedopuszczalnych z punktu widzenia nauki Chrystusa<ref name="sem244"/>. Był przekonany, że prawdziwe chrześcijaństwo głosi on sam<ref name="bill412"/>.