Wojna grecko-włoska: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  7 lat temu
m
tą -> tę, ort.
m (r2.7.2+) (Robot dodał ca:Guerra italo-grega)
m (tą -> tę, ort.)
Strona włoska rozpoczęła w sierpniu 1940 roku kampanię [[propaganda|propagandową]] przeciwko Grecji oraz zorganizowała pewną liczbę [[prowokacja (zachowanie)|prowokacji]], o które oskarżano Greków<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Solarz|imię=Jacek|tytuł=Bałkany 1940-1941|strony=10}}</ref>. 15 sierpnia 1940 roku włoski [[okręt podwodny]] "Delfino" zatopił, pomimo obowiązującego pomiędzy oboma państwami pokoju, grecki [[krążownik lekki]] [[Elli (1914)|"Elli"]], biorący udział w obchodach święta [[Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny|Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]] na wyspie [[Tinos]]<ref name=ZF>Zvonimir Freivogel, ''Flota grecka w II wojnie światowej''.</ref>. Rząd włoski natychmiast wydał oświadczenie, w którym zaprzeczył obecności jakiejkolwiek swojej jednostki wojennej na okolicznym akwenie i oskarżył Wielką Brytanię o zatopienie krążownika celem pogorszenia stosunków Włoch z Grecją<ref name=AB>Aris Bilialis, ''Ofiara zdradzieckiej torpedy''.</ref>. Przeprowadzone z polecenia rządu greckiego śledztwo wykazało, że szczątki [[torpeda|torped]] znalezione na miejscu zdarzenia pochodzą z broni włoskiej produkcji, jednak wyniki dochodzenia zostały utajnione, aby nie prowokować siłowej reakcji Włoch i oficjalnie opublikowane dopiero po włoskiej agresji<ref name=AB/>.
 
Ostrożne działania dyplomacji greckiej i zaangażowanie militarne Włoch [[II wojna światowa w Afryce|w Afryce]] spowodowały decyzję Mussoliniego o przełożeniu ataku na późniejszy termin. Po ustabilizowaniu się frontu afrykańskiego na początku października 1940 roku powrócono do planowania agresji. Nie bez wpływu na decyzję były: korzystanie przez [[Royal Navy]] z greckich portów i wód terytorialnych oraz przeprowadzona przez Niemców 12 października operacja zajęcia rumuńskich pól roponośnych<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Knox|imię=MacGregor|tytuł=Hitler's Italian Allies|strony=79}}</ref>.
 
O godzinie 3.00 w nocy 28 października 1940 roku premier Grecji [[Joanis Metaksas]] otrzymał od ambasadora Włoch [[ultimatum]], w którym żądano zgody na okupację Grecji przez wojska włoskie i prawa do swobodnego przemarszu<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Solarz|imię=Jacek|tytuł=Bałkany 1940-1941|strony=16-17}}</ref>. Premier miał tylko trzy godziny na odpowiedź i uznając, że stanowisko Włoch nie daje możliwości negocjacji, odrzucił żądania. O 6.00 rano tego samego dnia (była to rocznica [[marsz na Rzym|marszu na Rzym]]<ref name=autonazwa2 />) armia włoska rozpoczęła działania przeciwko Grecji<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Solarz|imię=Jacek|tytuł=Bałkany 1940-1941|strony=17}}</ref>.