Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 180 bajtów, 7 lat temu
drobne merytoryczne, kat.
Był synem Józefa (ogrodnika) i Rozalii ze Szczepańskich. Kształcił się w gimnazjum w Lesznie, następnie studiował slawistykę i historię na [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie Wrocławskim]] (1875–1884). W latach 1877–1885 praktykował jednocześnie w Bibliotece Miejskiej we [[Wrocław]]iu; w 1885 obronił doktorat na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie pracy ''Der Text der Gnesener Predigten kritisch beleuchtet''. W tym samym roku przeniósł się do Poznania i został bibliotekarzem oraz konserwatorem zbiorów Biblioteki [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk|Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]]. Współpracował z "Dziennikiem Poznańskim". W 1915 przyczynił się do powstania Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1919–1920 był dyrektorem Archiwum Państwowego w Poznaniu, a w 1922 został profesorem honorowym Uniwersytetu Poznańskiego; w latach 1917–1918 prowadził wykłady z języka polskiego oraz historii literatury polskiej XV–XIX wieku w Towarzystwie Kursów Naukowych w [[Warszawa|Warszawie]].
 
W 1904 został członkiem-korespondentem AU (późniejsza PAU); brał udział w pracach Komisji Językowej, Komisji do Badań w Zakresie Historii Literatury i Oświaty w Polsce oraz Komisji Antropologicznej AU. Od 1885 był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Przyjaciół Nauk (w latach 1893–1914 przewodniczący Wydziału Historyczno-Literackiego, od 1923 członek honorowy), od 1904 członkiem Sekcji Archeologicznej Muzeum Królestwa Czeskiego w [[Praga|Pradze]], od 1923 członkiem honorowym Instytutu Zachodnio-Słowiańskiego w Poznaniu. Był także członkiem [[Towarzystwo Miłośników Miasta Poznania|Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania]].
 
W pracy badawczej zajmował się historią literatury polskiego [[Renesans|odrodzenia]], bibliotekoznawstwem, edytorstwem, filologią słowiańską oraz prahistorią. Przeprowadził analizę tekstu i języka ''[[Kazania gnieźnieńskie|Kazań gnieźnieńskich]]''. Odnalazł i przygotował do wydania wiele utworów pozostających wcześniej w rękopisie, autorstwa [[Jan Kochanowski|Kochanowskiego]], [[Stanisław Trembecki|Trembeckiego]], [[Franciszek Zabłocki|Zabłockiego]] i [[Cyprian Kamil Norwid|Norwida]]. Wydał także m.in. ''Słownik łacińsko-polski'' Bartłomieja z Bydgoszczy z 1532 (1897–1900, za co otrzymał nagrodę AU im. Lindego), zbiór twórczości Zabłockiego ''Ody. Pasterki. Satyry. Wiersze rozmaite. Pamflety polityczne wierszem i prozą. Przekłady i naśladowania. Urywki równych komedii'' (1903), ''Pisma z lat 1849–51'' [[Julian Klaczko|Juliana Klaczki]] (1919), ''Listy [[Teofil Lenartowicz|T. Lenartowicza]] do [[Ewaryst Estkowski|E. Estkowskiego]] z lat 1850–56'' (1922). Skatalogował zbiory Biblioteki i Muzeum Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Prowadził badania na cmentarzysku ciałopalanym w Gorzycach (powiat jarociński), odkrył wielkie cmentarzysko w Grabiu w powiecie pleszewskim.
[[Kategoria:Członkowie Akademii Umiejętności]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania]]
[[Kategoria:Polscy teoretycy kultury]]
[[Kategoria:Polscy historycy literatury]]