Otwórz menu główne

Zmiany

m
drobne redakcyjne
[[Plik:Moon Farside LRO.jpg|mały|Odwrotna strona Księżyca, mozaika zdjęć sondy [[Lunar Reconnaissance Orbiter]]]]
'''Niewidoczna''' lub '''odwrotna strona Księżyca''' – półkulapowierzchnia [[Księżyc]]a odwróconaodwróconej od [[Ziemia|Ziemi]] półkuli [[Księżyc]]a, nigdy niewidocznej z Ziemi ze względu na jego [[Obrót synchroniczny|rotację synchroniczną]]. [[Libracja]] Księżyca powoduje, że fragmentybrzegi odwróconej strony (łącznie ok. 18%) mogą być obserwowane z Ziemi, ale tylko pod małym kątem, co utrudnia rozpoznawanie rzeźby terenu. Odwrotna strona Księżyca pozostawała praktycznie nieznana do czasu lotów [[sonda kosmiczna|sond kosmicznych]]. Pierwsze jej zdjęcia wykonała [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecka]] sonda [[Łuna 3]] w 1959 r., człowiek po raz pierwszy zobaczył tę część Srebrnego Globu podczas misji [[Apollo 8]] w 1968 r.
 
Bywa ona nazywana niesłusznie "ciemną„ciemną stroną Księżyca"Księżyca”, chociaż otrzymuje niemal tyleminimalnie samowięcej światła słonecznego coniż półkula widoczna z Ziemi (znikome różnice wynikają spowodowanez faktu, że widoczna strona Księżyca przezbywa [[Zaćmienie Księżyca|zaćmieniazaćmiewana]] widocznej strony). Alternatywne wyjaśnienie tego terminu{{fakt}}<!-- na anglojęzycznej Wikipedii są dwa przypisy i w żadnym z nich te dwa fakty nie są powiązane! --> wiąże się z doświadczeniem astronautów, którzy krążąc po orbicie wokółksiężycowej, przemieszczalitracili sięłączność nadradiową odwróconąz stronęZiemią, Księżycagdy iprzemieszczali tracilisię łącznośćnad radiowąodwróconą zstronę ZiemiąKsiężyca.
 
== Charakterystyka ==
Niewidoczna strona Księżyca różni się wyglądem od widocznej, przede wszystkim ze względu na to, że znacznie mniejszy jej obszar pokrywają ciemne [[Morze księżycowe|morza księżycowe]] (1% w porównaniu do 31,2% po widocznej stronie). Na niewidocznej stronie księżycaKsiężyca znajdują się [[Mare Ingenii]], [[Mare Moscoviense]] i [[Mare Orientale]] (częściowo widoczne z Ziemi dzięki libracji), w części także [[Mare Humboldtianum]] i [[Mare Marginis]]. Zastygła lawa wypełnia również duży krater [[Ciołkowski (krater księżycowy)|Ciołkowski]]. Większą część odwróconej strony zajmują jasne wyżyny, pokryte licznymi [[krater uderzeniowy|kraterami uderzeniowymi]] różnej wielkości. Na południowej półkuli dominuje największy basen uderzeniowy w Układzie Słonecznym, [[Basen Biegun Południowy - Aitken]].
 
== Badania ==
32 073

edycje