Aleksy (Szepielew): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 5 bajtów ,  8 lat temu
poprawa linków
(poprawa linków)
W 1896 roku miało miejsce otwarcie relikwiarza ze szczątkami św. Teodozjusza Czernihowskiego (Pieczerskiego). Zmiany szaty na zachowanym ciele świętego miał dokonać Aleksy. Zdrzemnął się jednak, we śnie zobaczył Teodozjusza, który prosił o wspomnienie jego rodziców podczas liturgii. Na pytanie Aleksego, dlaczego, będąc zbawionym, sam nie wstawi się o zbawienie dusz rodziców, święty odpowiedział, że silniejsza jest modlitwa liturgiczna. Cerkiew prawosławna przytacza ten przykład, aby podnieść znaczenie modlitw za zmarłych<ref>S. Rose, ''Modlitwa za zmarłych'', w: [http://www.monasterujkowice.pl/books.php?b=15&c=10 ''Dusza po śmierci'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>. Podczas objawienia św. Teodozjusz nazwał imiona swoich rodziców (Nikita i Maria), które nie były znane Cerkwi prawosławnej, nie zachowały się również w tradycji ludowej. O tym zdarzeniu Aleksy opowiedział metropolicie Joannicjuszowi, który zakazał mu ujawniania imion. Kilka lat później w najstarszym monasterze kijowskim, [[Monaster Wydubicki w Kijowie|Wydubickim]], odkryto Synodnik rodu Uglickich (księga z imionami zmarłych, za których odprawiano modlitwy). W księdze znajdowała się notatka Teodozjusza, wówczas [[Igumen|ihumena]] monasteru, który wpisał do niej imiona swoich rodziców.
 
W 1907 roku odwiedzająca Pustelnię Gołosiejewską mniszka Eufalia została nazwana przez Aleksego ihumenią. Pięć lat później, gdy już jako skarbniczka odwiedziła starca, ponownie została zatytułowana przez niego ihumenią i nadmienił, że jej ciotka niedługo umrze (zmarła w tymże roku). W 1914 roku Eufalia została ihumenią. W 1911 roku przed wyjazdem na urlop do monasteru na [[Athos#XIX wiek i okres dominacji rosyjskiej|Starym Athosie]] (monaster na [[Bałkany|Bałkanach]]) nowicjusz Nikołaj wstąpił do Aleksego po błogosławieństwo. Starzec rzekł do niego, że niedługo ze Starego Athosu na skutek smuty mnisi będą przybywać do Pustelni Gołosiejewskiej<ref name="Житие"/>. W 1912 roku słowa Aleksego potwierdziły się. Na Starym Athosie wybuchły spory [[dogmat]]yczne wokół [[JHWHtetragram|Imienia Boga]]. Sytuacja w monasterze została wykorzystana przez władze świeckie, które szukały pretekstu do osłabienia wpływu [[Rosyjski Kościół Prawosławny|rosyjskiej Cerkwi prawosławnej]] w [[Historia Grecji#Lata 1901–1940|Grecji]]. Wojsko greckie zajęło monaster. Mnisi rosyjscy zostali zmuszeni do powrotu do Rosji<ref>П. Троицкий, ''Греко-русский вопрос'', w: [http://rus-sky.com/history/library/troitzky.htm ''Русские на Афоне. Середина 19–начало 20 века'']. [dostęp: 2010-06-06].</ref>. W 1912 roku, gdy do Pustelni Gołosiejewskiej przybyło kilku młodych ludzi. Na jednego z nich Aleksy włożył swoje nakrycie głowy ze słowami, że więcej nie będzie pił wódki, ujawniając tym samym tajemnicę pielgrzyma przed jego towarzyszami. Nazwał go też po imieniu, Samuelem<ref>В. Ляшенко, ''Ясновидящие монахи и священники'', w: [http://knol.google.com/k/%D0%BC%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F-%D0%B8-%D1%82%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%8F-%D0%BA%D0%B8%D0%B5%D0%B2%D0%B0-2# ''Мистическая история и топография Киева-2'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>. W maju 1914 roku odwiedziła starca mniszka z bratem oficerem, który miał zamiar się żenić. Aleksy odwiódł go od tego, mówiąc, że za dwa miesiące wybuchnie wojna. Student Kijewskiego Seminarium Duchownego, Aleksandr Gotowcew, często odwiedzał Aleksego w Pustelni. Przed Wielkim Postem 1915 roku Gotowcew przyprowadził swojego przyjaciela, Michaiła Wierczenko, który miała zamiar wstąpić do monasteru. W rozmowie z Gotowcem Aleksy powiedział, że Wieczerko niedługo umrze (zmarł na [[Gruźlica człowieka|gruźlicę]] latem 1915 roku w [[Jałta|Jałcie]]). Gdy Gotowcew otrzymał wiadomość o śmierci przyjaciela, przybył do Aleksego z prośbą o modlitwę za jego duszę. Aleksy już wiedział o zdarzeniu, utrzymując, że miał proroczy sen. W 1916 roku Aleksego odwiedził żołnierz. Starzec powiedział mu, że zostanie ranny na [[I wojna światowa#Rok 1916 – wojna na wyczerpanie|wojnie (1914-1918)]], ale powróci do domu. Na przypuszczenie żołnierza, że wojna niedługo się skończy. Aleksy odpowiedział:
{{Cytat box
|cytat = Co się stanie, co się stanie z Rosją! Boże mój, Boże mój! Co wojna, wojna? Krew zaleje Ruską ziemię. Świątynie zachwieją się, krzyże z nich pozdejmują, a szczątki świętych powrzucają do [[Dniepr]]u!.. Ludzie zamienią się w zwierzęta! Wielu zdrajców otoczy Cara... Dużo przeleje się krwi chrześcijańskiej.