Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 33 bajty ,  6 lat temu
brak opisu edycji
'''Hans Biebow''' (ur. [[1902]] w [[Brema|Bremie]], zm. [[23 czerwca]] [[1947]] w [[Łódź|Łodzi]]) – [[Zbrodnie niemieckie w Polsce (1939-1945)|niemiecki zbrodniarz hitlerowskiwojenny]], członek [[Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników|NSDAP]] i szef cywilnej [[III Rzesza|niemieckiej]] administracji w [[Ghetto Litzmannstadt|łódzkim getcie]]. Przed wojną bremeński handlarz kawą.
 
W kwietniu 1940, po utworzeniu [[Żydzi|żydowskiego]] getta w Łodzi, został mianowany szefem biura ekonomiczno-żywnościowego getta w okupacyjnym magistracie, które w październiku 1940 przemianowano na "Zarząd getta" (''Ghettoverwaltung''). Biebow miał pod sobą 250 niemieckich pracowników administracji, a dzięki znajomości z [[Reinhard Heydrich|Reinhardem Heydrichem]] i [[Arthur Greiser|Arthurem Greiserem]], jego władza była bardzo szeroka. W codziennym zarządzie gettem kontaktował się z żydowska administracją getta, przede wszystkim z jej szefem – Przełożonym Starszeństwa Żydów w Litzmannstadt (Łodzi) – [[Chaim Rumkowski|Chaimem Mordechajem Rumkowskim]]).
Po decyzji likwidującej getto, Biebow aktywnie i gorliwie brał udział w organizacji transportów do Chełmna i Auschwitz (lipiec i sierpień 1944). Po wywiezieniu ostatnich więźniów getta (29 sierpnia 1944) do końca okupacji niemieckiej w Łodzi (19 stycznia 1945) nadzorował wywożenie pożydowskiego mienia pozostawionego w getcie do Rzeszy, przy pomocy specjalnie w tym celu pozostawionego około 800-osobowego komanda roboczego. Zdołał zbiec z Łodzi, niedługo przed wkroczeniem do miasta wojsk radzieckich.
 
Po wojnie został aresztowany w Niemczech, w angielskiej strefie okupacyjnej, a następnie wydany (w 1946 r.) władzom polskim<ref>[L.M. Bart.], Jak sprowadzono zbrodniarzy hitlerowskich do Polski. Dzieło Misji Wojskowej do Badania Zbrodni Wojennych. [w:] „Polska Zbrojna”, 31 V 1946, nr 129, s. 5.</ref>. Następnie zostałi postawiony przed Sądem Okręgowym w Łodzi, a 30 kwietnia 1947 uznany jego wyrokiem za winnego zbrodni ludobójstwa i skazany na [[kara śmierci|karę śmierci]] przez [[powieszenie]]. Wyrok wykonano w ówczesnym więzieniu przy ul. S. Sterlinga 16 w Łodzi, 23 czerwca 1947<ref>Abramowicz Sławomir, Odpowiedzialność za zbrodnie popełnione na Żydach w łódzkiem. [w:] "Getto w Łodzi, 1940–1944. Materiały z sesji naukowej - 9 VIII 1984". Łódź 1988, s. 133-134.</ref>. Jego zwłoki przekazano Collegium Anatomicum Uniw. Łódzkiego, na potrzeby kształcenia przyszłych lekarzy w zakresie [[anatomia|anatomii]].
 
{{Przypisy}}