Otwórz menu główne

Zmiany

W 1914 wybuchła [[I wojna światowa]] między [[Wielka Brytania|Wielką Brytanią]] i jej sojusznikami ([[Alianci]]) a [[Cesarstwo Niemieckie|Cesarstwem Niemieckim]] i jej sojusznikami ([[Państwa centralne]]). Walki na [[front zachodni (I wojna światowa)|froncie zachodnim]] bardzo szybko przybrały postać [[wojna pozycyjna|wojny pozycyjnej]], w której obie strony wykrwawiały się. Historyk Jonathan Shneer napisał: <blockquote>''Taki był widok z [[Whitehall (pałac)|Whitehall]] na początku 1916: o ile klęska nie była bliska, nie było też zwycięstwa, a wyniku wojny na wyniszczenie na froncie zachodnim nie można było przewidzieć. Olbrzymie siły były splecione w śmiertelnym uścisku w Europie i Euroazji, usiłując zniszczyć się nawzajem. Jedynie dodanie nowych znaczących sił przez jedną lub drugą stronę, mogłoby prawdopodobnie przechylić wagę. W tym kontekście należy rozumieć gotowość Wielkiej Brytanii na początku 1916 do zbadania i zawarcia jakieś umowy ze „światowym żydostwem” lub „wielkim żydostwem”''<ref>{{cytuj książkę | autor = Jonathan Schneer | tytuł = The Balfour Declaration: The Origins of the Arab-Israeli Conflict | url = http://books.google.pl/books?id=y0tJgT37PIQC&lpg=PP1&dq=the+balfour+declaration&hl=sv&pg=PP1&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false | wydawca = Random House | miejsce = | rok = 2010 | strony = 152 | isbn = 978-1-4000-6532-5 | język = en | data dostępu = 2012-03-08}}</ref></blockquote>
 
Inne źródła wskazują na drugi ważny czynnik. Od początku wybuchu wojny [[Royal Navy]] znajdowała się w bardzo trudnej sytuacji, ponieważ brakowało [[aceton]]u – niezbędnego składnika [[kordyt]]u (rodzaj prochu), używanego do produkcji pocisków stosowanych przez artylerię marynarki. Pierwszy Lord Admiralicji [[Winston Churchill]] zwrócił się do wybitnego żydowskiego chemika [[Chaim Weizmann|Chaima Weizmanna]], który był także czołowym działaczem [[syjonizm|ruchu syjonistycznego]] z prośbą o „trzydzieści tysięcy ton acetonu”. Weizmann zrealizował brytyjskie zamówienie i poprosił w zamian o stworzenie żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie<ref name=izrael>{{cytuj stronę | url = http://www.izrael.badacz.org/historia/bulfor_deklaracja.html | tytuł = Deklaracja Balfoura | data dostępu = 2012-03-08| autor = | opublikowany = | praca = Izrael.badacz.org | data = | język = pl}}</ref>. Wydaje się jednak bardzo wątpliwe, aby ta historia miała większy wpływ na decyzję o wydaniu deklaracji przez brytyjskiego ministra spraw zagranicznych [[Arthur Balfour|Arthura Jamesa Balfoura]]. Tym bardziej, że kontakty Weizmanna z Balfourem rozpoczęły się już dużo wcześniej, bo w 1906<ref>{{cytuj książkę | autor = Harry Defries | tytuł = Conservative Party Attitudes to Jews 1900-1950 | wydawca = Routledge | miejsce = | rok = 2001 | strony = 50-51 | isbn = 978-0-7146-5221-4}}</ref><ref>{{cytuj książkę | autor = Chaim Weizmann | tytuł = Trial and Error | wydawca = | miejsce = | rok = 2003 | strony = 111 | isbn =}}</ref>.
 
Tymczasem brytyjskie wojska rozszerzyły kampanię przeciwko wojskom tureckim na [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodzie]]. W dniu 31 października 1917 australijska [[Australian Light Horse|4 Brygada Lekkiej Kawalerii]] zdobyła [[Beer Szewa|Beer Szewę]]. Zdobycie tamtejszej studni z wodą było bardzo ważne i umożliwiło Brytyjczykom prowadzenie dalszych operacji militarnych w Palestynie<ref>{{cytuj książkę | autor = Gideon Biger | tytuł = An Empire in the Holy Land: Historical Geography of the British Administration in Palestine, 1917–1929 | wydawca = Magnes Press | miejsce = Jerusalem | rok = 1994 | strony = 23-24 | isbn =}}</ref>. W takich okolicznościach brytyjski rząd uznał za korzystne wydanie stosownej deklaracji będącej gwarancją dla środowisk syjonistycznych, że zajęte obszary Palestyny będą przeznaczone pod utworzenie tam siedziby narodowej dla narodu żydowskiego. Projekt deklaracji przygotował już 17 lipca 1917 [[Leon Simon]]. Ostateczną wersję tekstu opracował Sir [[Mark Sykes]]. Został on przesłany 2 listopada 1917 w formie [[list]]u przez Arthura Balfoura do barona [[Walter Rothschild, 2. baron Rothschild|Waltera Rothschilda]], w celu przekazania [[Syjonistyczna Federacja Wielkiej Brytanii i Irlandii|Syjonistycznej Federacji Wielkiej Brytanii i Irlandii]].
Anonimowy użytkownik